Martılarla dolu hava
Beyaz kuşlar tedirgin, saatler geçmekte
Uykusuz gözler uykusuzluktan kaşınmakta
Ters tarafından kalkmışlar bugün, anlaşılır gibi değil anılar
Aynı sönmüş ateşin artıkları gibi
Kararıyor gökyüzü, yağmur getiriyor rüzgar
Dinliyor birisi yağmur damlalarının melodisini
Sahildeki aşksız buluşmalardan kalan
Bir kuş ötüyor tam balkonun karşısında
Patlıyor devasal dalgalar aniden
Büyük bir geminin dümeni elimde
Gökyüzü ve deniz ilerde, aşksız yıllar arkada
Her çeşit ses gelir kulağa, hissedilir kaysıların tadı
Sakin bir liman arıyor saklamaya anılarını
Yabani bakışlar eleveriyor dudakların zerafetini
Ağzını açıyor birşeyler söylemeye fakat elini uzatıyor birisi
Kapatıyor ağzımızı, susturuyor beni ve seni
”Sadece aşk gerek, açıklamalara ne gerek!” diye, diye
Herşey tamamen gizemli oluverir birdenbire, gerçek ruhsuzluk hakim olur her yerde
Sessizliği bozan ve bütün anıları silip geçen o devasa dalgaları konuşabilmek yerine.