insan, ekebilmeli iyilikleri, kendi gönül çarşısına
sudan sebeplerle almamalı, dostlarını karşısına
inat ve kibir kalp kırdırır ve haksızlığa davetiyedir
insanda hayatı zorlaştıran, anlamsız egolarda nedir?

sürgünüm kendimde ve yalnızlığımda yol alırım
insan; arzuladığı bir yönde katlanmalıdır zahmete
bilirim, inançtan uzak bir dünya kuruturmuş hayatı
ya tomurcuk derdi olmayan ağaç kavuşur mu rahmete?

benziyorum, hep yenik düşmüş bir bahtsızın yüreğine
daim sallansam boşlukta ve hatta,içimin alevleri titrese
ezilsem gönül hanende yine çiğnensem paspas niyetine
ölen güllerin başında, hayata başlayanlar hep güler, nedense!

biz,bize taş atana gül atarız taşımıyoruz nefret ve kin
gül medeniyetini diriltmeyi, öğütlüyor inandığımız din
biz, aşk yolunun yolcularıyız bu uçsuz bucaksız alemde
aşkı, gerçekten beklemeliyiz yüreğimizde, önce sakin
yusuf erdoğan