![]() Sen Kendine Belamısın
Her gülen yüze aldanıp
Kaç güzel gözde cehennemi yaşadın Kaç sigara söndürdün kirli bakışlarda Gözlerinden akan yaşların yanağına bıraktığı izleri silerken Kaç mendilde kan izi bıraktın Saydın mı Kendini yollara vurup divane meczuplar gibi Sabahın ilk ışıklarında kaç Melek ile ağladın Sana kızgın şimşeklerin gürültüsünde Hangi yağmur damlasında tazeledin abdestini Ve Hangi yetimin ahını aldın Düşündün mü Kırdığın kalplerin bedduası mı tuttu ki Genç yaşında saçların ağırdı Sen kendine mazeretler bulurken Hep bedeninin bir parçası çürüdü Gidenlerin ardından demlediğin kaçak çayları doldururken Ellerinin titremesi hayra alamet mi sandın Kaç sokak arasında gizliden gizliye öptüğün fahişeler hatırlıyor seni Hangi gecelerde sırtına yüklediğin günahlar aklına geliyor Ucuz parfüm kokuları aklını başından alırken Kollarında sabahladıkların şimdi neredeler Bilmezmisin Sokak lambaları eski aşklar için yanmıyor artık Ve bekçiler, eskisi kadar gezmiyor Yıldızların gözyaşları kayıyor gökyüzünden Söyle Sen hangisini gördün Kırgın aşıklar yavaş yavaş ölüyorken Sen hangi cenaze namazında ön safttaydın Şimdi yaşlandın da Ölümün korkusu mu sardı seni Söyle gönül Sen kendine belamısın... |