GÖZYAŞI BALLADI

"zaman durdu sanki..."
ne garip bir söylev bu böyle
duran yalnızca kalplerimiz ve götürüsünde yaşam
tat beni!
al içine erit.
sonra tükür bir kaldırım taşını en temiz köşesine
kirlet beni,
kirlet kaldırımları hadi!

"durdu zaman!"
ne garip bir söylev bu
oysa duran hüzün,
akan günah katreleri.
akıt beni!
gözyaşın olayım
karıştır toprağa buram buram acı kokayım
yeryüzünü kuraklıktan kurtarırcasına.

akıt beni!
cehenneminden taşayım.
bir acı yükle süzüleyim göz pınarlarından
ferahlatayım içini
ve kurtarayım yeryüzünü kuraklıktan.
tanrılar seyretsin beni toprağa sızdırışını
adına kurban olayım ölüm tanrısına
menekşe kokusuyla uğurla beni
akıt beni toprağa
dursun zaman
ve yalanlığında hayatı sonlandırayım...


O KADAR ÇOK BİRİKTİM Kİ İÇİMDE. SENİN DİLİNDEN FIRLAYAN BİR SÖZ, TAŞAN BİR KÜFÜR OLMALIYIM VE SÜZÜLMELİYİM GÖZYAŞI HALİNDE TOPRAĞA. SONRA YÜZ SÜRMELİYİM ELLERİNE. BEN ELLERİNDEN ÖLÜMÜ YUDUMLAMALIYIM. VAZGEÇTİM KENDİMDEN, ARTIK TANRIYI KANDIRMAMALIYIM...

YALIN HALDE YÜKLÜ BİR KATRE KADAR MASUM BİR SÜZÜLÜŞLE KAVUŞMALIYIM ÖLÜME... SANIRIM EN KUTSAL YOLU BU!