![]() Bir İyilik Yap Kendine
Çocukluk çağlarında ne de çoktu süremiz
Gelmeyecek sanırdık on sekizli yaşları Parklardı, sokaklardı, yaz kış oyun yerimiz Bilmezdik hesap kitap, bilmezdik savaşları Okula başlayınca zor geldi tatlı hayat Bitmeyecek mi dedik, çabuk geçse bu günler Zaman akıp giderken, kayboldu maneviyat Arkamıza yığıldı amaçsız geçen dünler Oyalanıp dururken geçiverdi kaç bahar Dünyalık heveslere çekilmiyordu ayar Ömür yarılansa da dedik daha çok iş var Sonra tövbe ederiz, hele yağsın saça kar Gözümüzün önünde tükenirken nefesler Düşünmedik biz bizi, zamanı heba ettik Ruhumuzdan sızarken yardım isteyen sesler Pişmanlık duya duya, nefsin peşinden gittik Bir boşlukta yaşadık, huzurla dolamadık Kendimizle savaştık, can havliyle dört mevsim İlaçlara sığındık, onlarsız olamadık Solarken aynamızda bizi yansıtan resim Geldik hüzün ayına, ne kaldı ki sabaha Diyor hala dilimiz, bize çok zaman lazım Ömür olsa bin asır, deriz bin asır daha Derdimiz hiç bitmez ki, sağlık, para, şan lazım Karakış bastırmadan, hazır nefes alırken Bir iyilik yapalım bu sefer kendimize Hayatın dallarında yaprak gibi solarken Mevlaya el açalım, nur yağsın şimdimize Emine Yılmaz Dereci |