EVLAT
gün olur uzandığında tutacak el bulamazsan.
araya ayrılıklar düşmüştür evlat.
gönül durağında yerim eskimişse.
bir daha orada yer verme evlat.

duvarlar ördün bilip bilmeden.
dilinden düşeni kulağın duymadan.
söylediklerini hiçe sayıp düşünmeden.
bayramdan bayrama gelme ha evlat.

el olduk şimdilerde elden de uzak.
sana el olmak zormuş be evlat.
geçmişi unutup o yok sayılmak.
nasıldır bilemezsin onu sen evlat.

belli ki unutulmuş sana söylenenler.
zaman acımasız unutma ha evlat.
gün gelir yaşarsan bu olanları.
başını taşlara vurma ha evlat.

ömür biter bir gün sessiz kalırsam.
sıram gelir musallaya konursam.
helallik istendiğinde hoca sorar da.
hakkın huzuru var unutma evlat.

biraz tebessüm azda güler yüz.
çok şey mi istedim bilemedim ki.
kaşlarını çatıp susup bakışın.
aklına düşende ağlama evlat.

hayaller kurardım sensiz olmazdı.
adını anmadığım günüm olmazdı.
sen hep baştaydın hiç son olmadın.
sen olmak kolayda kimsesizlik zor evlat

gittiğin yollar seni yormasın.
hep mutlu ol ayağına diken batmasın.
bir gün evladın olursa sende anlarsın.
giden gitti kalanlara yetiş be evlat.

babam hep derdi babalık zor.
bende derdim neresi zor.
nasıl anlatsam sana anlayamazsın.
ben ol da gör evlat.
ben ol da gör.

Mehmet DEMİR sk.


NOT:sevgili dostlarım bu şiir tamamen tanık olduğum bir kaç olaydan esinlenerek yazılmıştır...