Uzaktan seviyorum seni,öylesine.
Senin haberin olmadan,
Gözlerin görmeden,
Kalbinin hissetmesini dilercesine.

Uzaktan bakıyorum sana,
Gözlerim dolu dolu,
Kalbim haykırmaktan yorulmuş bir biçimde
Ama senin ruhun duymadan.

Uzaktan dinliyorum seni,
Benim işittiğimi bilmeden.
Kalbim delicesine çarparak,
Bin bir hayal kurarak beynim.

Uzaktan seviyorum seni,
Geceleri yalnızlığımla her buluşmamda,anlatacak kadar seni ona.
Başım her yastığa değdiğinde gözlerimden seni düşürecek kadar
Seviyorum seni.

Her gece ayrı bir yıldızımsın sen gökyüzümde.
Her biriktirdiğim SEN her büyüdüğünde,
Kendi kurduğum SEN’li Dünyamda,
Her canım acıdığında bir yıldızımı alıyorum senden.

Sonra seni çağırıyorum yanıma o SEN’li Dünyamdan.
Sen geliyorsun ve ellerimden tutuyorsun o an.
Sahilde deniz kenarında yürüyoruz,ve sarılıyorum boynuna.

Hiç bırakmayacağını söylüyorsun.
Sonra ne mi oluyor ?
Ağlaya ağlaya bu rüyadan uyanıyorum.
İnsanın canını acıtan da budur ya,

Yaşanması mümkün iken yaşayamadıkları.