bak güneş bile gizledi kendini bulutlara.
sen yoksun diye.
özlemlere alışmışım yokluğunda.
daha ne kadar sürer bu sensizlik bilmem.
kaybolup gideceğim artık.
tutamadığım ellerin yoksa.
şiirler yazdığım gözlerini göremeyeceksem artık.
beni ne alıkoyar ki buralarda.
sen varken güzeldi her şey.
sen gittin bırakıp beni bir başıma.
belki diye belki gelirsin diye bekledim.
zaman geçip gitti.
günleri bekledim aylar geçti yıllar geçti de senden haber yok.
kırıp dağıttın bütün hayallerimi.
beni bir başıma bırakarak.
çaresizce baktığım gözlerinden anlamalıydım.
ellerimi bıraktığında anlamalıydım.
ama bu kadar vefasız olacağını hiç düşünemedim.
yada yakıştıramadım sana.
zaten ben sana hiç yakıştıramadım.
bırakıp gittiğinde dahi ümit vardım.
şimdilerde darmadağınım.
artık gelsen ne fayda.
onca zamanı heba ettiğin hayatımı verebilirmisin.
bir birine eklesen yaşananları.
utanırsın kendinden.
sen yıkılan hayatımın mimarı olacaktın.
yıkanı değil.
şimdi her parçası bir yerlere dağılmış haldeyim.
en iyisi sen gelme buralara.
unutmuşsundur nasılsa geride kalanları.
kal gittiğin yerlerde gelme.
gelip yeni yaralar açma yeter artık.
ben hiç unutmadım ne seni nede geçmişi.
bırakıp gittiğinde ellerinin ellerimden ayrılışını.
baktığımda huzur bulduğum gözlerini.
hala o geçmişle avunurum bilesin.
ama sen gelme bir daha.
yada ben gidince gel.
birazda sen yaşa yaşadıklarımı düşünerek.
birazcık sevdiysen.

Mehmet DEMİR sk.