Yüreğimde bir türlü uslanmayan
haşarı çocuk..
bazen öyle inadı tutuyor ki
sen yoksun yüreğindeki çocuk yok
baş edemiyorum

oysa nede güzel anlaşırlardı
ne zaman huysuzlansalar
buluştururduk onları
sadece bakışırlardı
yürek yüreğe
Ve susarlardı..
derin koyu bir sesizlikte
kaybolurlardı.

İkimizde şaşardık
bu hallerine..
bizde düşler kurardık
fırsattan istifade...
her kurduğun düş
çiçek olur düşerdi gözlerime,
el çırpardım sevinçle
___ Sen göz kırpardın
hepsi gönül bahçemden diye...

Yüreğimdeki haylazsa,
bir sıçrayışta uzanıp gökyüzüne
arsızca toplardı yıldızları
saçardı başımdan aşağı...

yıldız yıldız olurdu gözlerim
işte o zaman sen
gözlerimden gözlerini alamazdın
’ Dünüm bu günüm Ahiretim ’ derdin
sarılırdı yüreklerimiz
mevsim hep bahardı

Oysa
dışarıda kar yağardı
kış uğramazdı bize !
hangimiz döndü sözünden söylesene ?

Şimdi ise ilk kara kışımı yaşıyorum
üşüyorum...
üşüyoruz...
üşüdükçe yaramaz sızlanıyor
Ve senin haylazı arıyor.
ne zaman kaybettik biz olmayı?

Mavi bir dünyanın içindeyken
şimdi her ikimizde
yüreğimizdeki çocuklarla
baş başa kaldık
onlarsa
öksüz ve yetim...

Artık içimde ki cocuğu
susturmakta zorlanıyorum
çok da inatcıdır
bilirsin !
onu şimdilik oyalıyorum
kah küsüyor,kah bağırıyor
sadece ağladığımı görünce susuyor
bir bakıyorum düşlere dalıyor
başlıyor masal anlatmaya

işte o zaman ona gülüyorum
üzülüyorum onun için
eskisi gibi mutlu değiliz
elini çabuk tut sevdam
bir başıma büyütemem ben onu..!

Satırlarıma son verirken
gözyaşlarımız düşüyor yaprağa
yanaklarımız al al..
mektupun köşesini yakmadım
sen anlarsın nasılsa...!
HOŞÇAKAL

07.02.2015 /BALIKESİR/Erdek

Canan EREN

www.youtube.com/watch?v=gZ7czmbkX7I