Kör kuyulara attın ya beni
Düşerken bile incitmedim sevgiyi
Kırmadım
Biliyorum ki
Her kırış senden önce
Yaralayacak beni..!



Yüreğim parepare olacak
İçime akacak kanamalı yaralarım


Girdin ya yüreğimin kanına
Hangi mavi boyarsa boyasın yüreğini
İzim kalacak.


Ah
Gömleğini giydin bir kere..!


Tutmayacak hiç bir renk
Elâ’dan başka.


Eyy yâr
Yâr
Aşk kanıyor şimdi
Ben kanasam
Kanasam ne çıkar ?



Git gidebildiğin kadar uzağa
Git
Git
Geceye saklan
Kaç kaçabildiğin kadar
Kaç
Kaç


’ Onda dokuzu kaçmaktır erkekliğin..!’


Tövbe valla
Tövbee
Ben demedim
Ata sözü olmuş bir kere



Sen kaçtın
Ardın tozduman
Göz pınarlarım kurudu ağlamaktan
Toz tutdu kirpiklerim



Yüreğime kraplar ısmarladın yâr
Onada
EYVALLAH


Ben şimdi sana
Nasıl kızayım ?
Nasıl küseyim ?


Geriye kalan onda bir de
Yetmezdi zaten
Yetmedi..!
Sen gittin
Gittin.
Cümle alem kalsa ne yazar..!



Hangi yüreğin kalbinde çalıyor
Kelimelerin ?
Hangi yürek dinliyor
Gönül şarkını ?



Sakın
Sakın aynı notalardan söyleme
Söyleme
Söyleme
Bizim şarkımızı


Sorular
Sorular
Öldürüyor insanı


Ahh..ahh
Ben sussam
Geceler ağlar
şahitlik eder
Elâ gözlerde ki zulme



Dipsiz bir kuyunun içindeyim şimdi
Sevda kuyusu demişler adına


İçinde kaç Aslı ?
Kaç Züleyha ?
Kaç Şirin var ?


Kaç Canan ’a olmuş mezar ?


Uyurken elâ gözlerim
Çocukluğumun papatya tarlasında
Sana kıyamadığım kadar
Kıyamadığım kadar
Kıydın bana
Kıydın bana


Beni bu kör kuyuda unuttun
Kaldı hayat kursağımda
Ahh EYVALLAH
EYVALLAH




14Ağustos2017/ BALIKESIR-Erdek



Canan EREN


/ CANAN; Gönülden sevilen, gönül verilmiş olan kadın, Sevgili /