0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1012
Okunma
Güller de kanar,
Dikeni battığı zaman.
Ruhların aklına düşmüşse yaşamak,
Alışmalılar öyleyse,
Ölümün o genzi yakan,
Kokusunun her an dolaşmasına.
Fakat hayatın bitmek bilmeyen tarihinde,
Dimdik dikilmek düşer kimisine,
Bir postahane kuyruğunda,
Bir zarf uğruna;
Kimine ise sere serpe uzanmak,
Bilmem kaç metrelik bir çukurda.
Ve nihayetinde güller de kanar,
Hele ki,
Sobalı evlerde,
Çatısı sel yumağı,
Hayali baharda uçurtma olan,
O küçük kalbe rağmen,
Belli etmezler kanadıklarını;
Kırmızı güller,
Tıpkı, gözü yaşlı,
İçinden gülenler gibi..
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
