![]() Anestü Nârâ
Zihnindeki şarkıların yeri
bir kuşun içine girdiğin sanki uçar gibi sakinliğin eteğine giysine saklanmadan ... Hiç bıkmayacak anılarla kaplıyım unutmamak konusunda kararlı ki bu anılar rüyalarıma girer bir yatakta uzanıp bana bakar annem ... sisli gözleriyle konuşurum yine kendi gözlerime geçer bakışları bu gözleri takar gerçeklik belirtir beni gösterir aynalara... zemin gelgitli zaman dar... aynalarda nefesinin buğusu saç tellerinin yapıştığı yazmaları serdim üzerime ne zaman unutmayı inşa etsem seni anılar tuzla buz etti yıkıp hatırladım... annemin saçlarını kesip yapıştırdığı bebekler hepsi içime akacak ... bir çocuğum şimdi annesini kaybetmiş... kurumuş mor dudaklarımızda, kalakalıyor tüm sesler susuyoruz... yassı güneşin altında yalın ayak öksüz toprağın kokusuna dönüyoruz... Bükme boynunu gün gelir anlarlar seni bir oyuncak bebekle tekrar gelirler yanına severler bu kez ... göğsümde yatışmayan birşeyler üç öğün yeter bu acı annem reçel koyuyor masaya usu kırık, bir dil yaratmış kendine ahlar ağacıyım diyor, beni düşünme... |