Ahmet KAYA’nın 43 yıllık yaşamına ithafen;
43 Kıtalık şiir. (Umut DOĞUER)

Deli dolu bakar gözleri ahmet gibi
El ele fransaya gidelim iki gözüm
Devrim türküleri dilimizde sürgün misali
Biz bize Fransa’ya gidelim iki gözüm

Sene 2000 acının ismi sürgün acısı
Hak helal etse doğmaz yine cefası
Ülkesini sevmek bile sürgün cezası
Bitti mapus bitti Ahmet’e gidelim

Biz ki Türk oğluyuz diye başlar söze
Kerwan isimli beste düşer köze
Vatan aşkıyla yanar Paris’te
Hadi hazirlan Fransa’ya gidelim

İki parmak yan yana adı özgürlük
Ülkenden kovulmak bilirim esirlik
Bizde seni deli dolu sever idik
Hazırım iki gözüm Ahmet’e gidelim

Elimden tutsan alsan beni
Özünden saysan sevsen beni
Ahmet misali yakarım geceleri
Umudun yolunda kessede bedeni

Bir koca çınar vatanından kopalı
Sahirin gönlünü binkez yakalı
Hürriyet gazetesinde yavşak yazalı
On altı yıl oldu Fransa’ya gidelim

Bir ayrılık ahmak düştü kolundan
Yezit yine vazgeçmedi huyundan
Nice Ahmet kurtulamadı idamdan
Toplan sevgili Fransa’ya gidelim

Her gazete manşetinde Ahmet adı
Hakaret dolu şerefsiz mazi
Karalama o günler gelmez geri
Uyan bre iki gözüm Ahmet’e gidelim

Serdar piçi çocuk iken eskiden
Ahmeti vatan haini ilan eden
Kendi şerefini para ile satan
Kıçı yemeyince özür ile kaçan

Mahsunmuş iboymuş fasa fiso
Şeref yoksunu şerefsiz millet
Yine dilimde küfür var
Sövmeden gidelim iki gözüm

Belçika’da bir konser günü
Yine dolu insan şereftir özü
Karşı çıkan şerefsiz sözü
Fransa’ya gidiyoruz uyan iki gözüm

Yine Ahmet’e mısra mısra yazarım
Gel gözüm karanlığa ateş olalım
Soysuz zihniyeti yakıp yıkalım
Hadi gel Ahmet’e gidelim

Şiire gazele gönül verdim
Abim sayıp en derinden sevdim
Ülkeme canımı , gönlümü verdim
Kürdüyse bi o kadar kardeş saydım

Metrisin önünde prangalar var
Ne zaman geçse yüreğini yakar
Bir şiir bir beste için yatmışlığı var
Ağlamadan gidelim artık iki gözüm

Kelimeler yetmez ne kadar sevsek
Dinlediğini tutmaz besteni yazsak
Devrim aşkıyla sokakları yaksak
Kal hadi gözüm Ahmet’e gidelim

Ahmet derki üşürüm vatanım için
Allah bilir sebebi yorgansızlık değil
Çekemeyen itler çatal kaşık atar
Dilindeki söz "kafama sıkar giderim"

Millet linçe girişir o gülten diye bağırır
Bir yandan yavrusunu sakınır
Sevgi duvarından apar topar atılır
İşte gidiyorsun hoşçakalın iki gözüm

Levent KIRCA’yla olacak o kadar
Yas sebebiyle Ahmet’in sazı çalar
Bu kadar acı Sahiri gömer
Uyan hadi Fransaya gidelim iki gözüm

Yaban eller soğuktur üşümez misin?
Gel artık Ahmet gelemez misin?
Şu yalan dünyayı sevemez misin?
Bende sevmedim gidelim iki gözüm

Bu uyku fazla derin uyanamadın
Sazına sonkez sarılamadın
Müjganla sen ağlaşamadın
Vakit tamam gidelim iki gözüm

Uykunu Fransaya gömdüler
Başkaldirdın anlamadılar
Bu zihniyetten bir bok çıkmaz
Seven yüreği ülkemden kopardılar

Diyarbakır ortasında vurulmuşum
Yaram görünmezdir saklanmışım
Kalkar gelirim kararımdır
Sensiz olmaz gidiyoruz iki gözüm

Sevdaya yazdım şiirimi sarmadı
Güzele yazdım Sahiri sevmedi
Sana yazdım güzelliğin görülmedi
Sabrım kalmadı gidelim iki gözüm

Sen giderken eller üstünde
Çaba edip yanında olamadım
Yine beste için yazarken
Sana layık göremedim

Benim nasıl yandığımı nereden bileceksiniz
Ismim kalır onuda ezip geçeceksiniz
Ahmeti Sahir gibi nasil seveceksiniz
Buruk yine gönlüm Fransaya gidelim

Nice kafiyeme beste ararım
Nisanın sonunda onu bulurum
İkisinede kurban olurum
Ahmet’e gidelim inan çok doluyum

Gidelim ki şiirler dile gelsin
Dil Ahmet’e selam söylesin
Birtek sensiz olmaz bilesin
Bir defter, bir kalem artık gidelim

Makamın tahtın cennet ola
Şiirin kadar sevdiğin ola
Bir Sahir edemez ama
Artık bekleyemem iki gözüm

Ağlama bebeğimi dinleyip
Tekrar tekrar ağlar oldum
Yine seni anıp dua edip
Kara dünyamda yaşar oldum

Nice aşkların acısını çektim
İşte bu yüzden şiiri seçtim
Günü geldi Ahmet’e yazdım
Bir seni unutup, bırakamadım

Gurbet cefası şaire acı verir
Olurda vermeyenin demir gövdesi erir
Hepsi geçer geriye Ahmet kalır
Sevdiğim hazır ol gidelim Ahmet’e

Canım canana eş ise
Ahmetle başlar her bestemiz
Engelimiz sadece ölüm ise
Onunda en ağırını çekeriz

Nerde çağımızın altın kalbi
Ahmet’e dokunan güller misali
Hayırlısı ilkkez görürüm seni
Haydi Gizem Ahmet’e gidelim

Kıtaların ardı arkası gelmez
Pezevenk yezid soyu Ahmet’i sevmez
Yürekte senden başka olmaz
Toparlan gizem Fransaya gidelim

Ahmedimde insanlığı severdi
Gerekirse vatan için ölürdü
Son kez mezarında görüldü
Haydi sevgilim Ahmet’e gidelim

Çığlıklarım Diyarbakır’ı geçmez
Yanına gelmeye Umut engel biçmez
Biri susuz kalsa senden öteye gitmez
Kainat batar olsa da Fransaya gidelim

Sahir Ahmet diye diye yanına gelecek
Bir ömür istense yine de verecek
Gün gelecek herkes gülecek
Nerdesin sevgili Ahmet’e gidelim

Onların ibrahimi, mahsunu varsa
Kaşığı, çatalı, bıçağı varsa
Kırk yıllık şeref bunlara azsa
Kalkta sevgilim Ahmet’e gidelim

Artık kalemim Ahmet’e yazar
Sevgiyle yanan bağrım devrime yanar
Bin türlü meşk gelse o da gider
Devrim türkümüzle Ahmet’e gidelim

Iyimser gülümüzü duvarlarla ezdiler
Dur demeden idam edip geçtiler
Birtek sana idam diyemediler
Hazır diyemeden Fransaya gidelim

Burası Türkiye adalet kadın ismi
Baştakilerin ne huyu belli ne cinsi
Beni sessiz bırakan amerikanın iti
Itlere boyun eğmem Ahmet’e gidelim

Günler gelip gidiyor Ahmet’e yakınım
Bu diyardan göçerim sakinim
Seni sevmektir en büyük delilim
Gizem hazır artık Ahmet’e gidelim

Son kıtam son sözüm
Hakikat ve şereftir özüm
Hakaret varsa dilinde itin
Okumadan uzanmasın ona dilin