nerede bir şiir görsem yaslarım başımı
ağlamaya nereden başlayacağımı bilemeden…




gün akıttıkça batımına güneşi
bir gece daha soyunur iliklerime
ve asarım gölgemi düşlerimin en tenha yerine




“yak bir cigara daha” der gözlerinin karası
cigaram yandıkça yıldızlar söner tek tek
söndükçe de mahzenler tutuşur içimde
yanarım üzüm üzüm gözlerinde




ateş benim
doğamadığım küllerimde


adı olmayan bütün cenazeler de benim
tutulmayan saflar
rengi solmuş serviler
ve amini olmayan tüm dualar da




bütün göçlere el salladım ardı sıra

iklimlerimi yapraklara
yaprakları da takvimlerime astım
sayılı ömür oldum nefesimde ama sayamadım




nerede bir cellat görsem uzatırım başımı
ölmeye nereden başlayacağımı bilemeden




yelkovan akrebin kıskacında
ömrüm yokluğunun sarkacında




tik tak
tak tik
bir ileri çokça geri
saatte bizi çok olmuş bizden geçeli
ve artık ölmeli…








ilhanaşıcınisanikibinonaltı