Mihnetimi söylemem benimdir
Halden bilmez öğrenirse gözüme sokar
Mihnetim benimdir gönlümde gizlidir
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden anlayan gelsin mihnetimi dinlemeye
Halim bilmeyen benim gibi acımla inleye
Nazlı cananım bu halimi hiç bilmeye
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Garip anam bu halimi görmeye
Varsın gitsin buğdayını dermeye
Gönlüm içindeki sırrı ortaya dökmeye
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden bilmezde olmaz sağlıklı bir ifade
Halim bana yeter zaten olmuş ziyade
Beni anlamak için halden bilmez baksın aynaya azade
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Yanımda gezer benimle seccade
Hakkın verdiği mihneti söyleyemem her halde
Kötü düşünenlerin sözlerini ederim ben iade
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Gönlümde vardır coşkun bir irade
Rahmanın mihnetinde vardır bin bir çare
Mihnetini söyleme kurumasın akan berrak Nehir’e
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Yüce Rahmandır halimi bilen
Odur tüm sıkıntıları gönülde silen
Odur ister kulu halden anlasın temsilen
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Mihnet gelirse Rahmandan kuldur kabul eden
Onunla yaşarken odur halden o an bilen
Kul yaşarken imtihan için her şeydir başına gelen
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Gönlümüzü çevirelim gönüldeki aşk ile sevmeye
Nazlı yârim halim bile beni dinleye
Başlasın gönlündeki aşk tırpanı ile mihnetimi dermeye
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Bazen zamanımız olmaz ecel gelir beden gider ölmeye
Geride kalan iyiliklerimiz kalır mezarda bizimle başlar gülmeye
Geride bıraktığımız sevgiyle insanlar başlar birbirini sevmeye
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Halden bilen derman için yolda durur hal hatır sorar
Bir damla su ile cümle çiçekler açar âlem çiçekle dolar
Halden bilmeyende merhamet olmaz hem de adam hiç olmaz
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Kul Mehmet’im az sabırla dertler biter acilen
Bu âlemde sabırla olan kuldur sevilen
Ne güzeldir mihnet sırrı ile gezebilen kadir kıymet bilen
Halden bilmez bilirse el âleme söyler hilekâr

Mihnet: Sıkıntı, üzüntü
Azade: Başıboş, erkin, serbest