Bakışlarıma şafak gibi doğardı gözlerin
Şimdi güneşini kaybetmiş gönlüm
Bir şey söyle
İçimde kayalaşan keder tortularını
Fırlatıp atacak bir şey söyle
Senden bir ses gelmiyor
...Beni kahrediyorsun

Ayrılık hançeri yüreğime batıyor
Canım acıyor,yüreğim kanıyor
Bedenim hasretinden kavruluyor
...Gelmiyorsun

Gönlümün kuraklığına dökülüyor, göz ırmaklarım
Senden gelecek bir muştuyu bekliyorum
Uyumuyor acılarım,ninnilerle yıldızları uyutuyorum
Gece gündüz aşka katıksız yaşıyorum
Sevdanla yanıyor,yollarında paslanıyorum
...Bir haber göndermiyorsun

Sensizliğin çölünde cehennem denizine dalıyorum
İki yakası bir araya gelmeyen denizlere bakıyorum
Girdaba dalıyor,sessizliğinde boğuluyorum
Bir daha kesişmeyen bakışlarımızı arıyorum
...Kalbime bir kere uğramıyorsun

Kayan yıldızlara dileklerimle tutunuyorum
Bazan bir şarkı tınısı oluyorum
Ezber bozan gecelere hece hece düşüyorum
Kalbine koşa koşa geliyorum
...Aşkıma dönüp bakmıyorsun

Aşk harabesine kazdığın mezardayım
Aşka kefen biçtiğin kalbinin, kör kuyusunda
Sensizliğin mezarında ,karanlıktayım
...Kalbime bir çıra yakmıyorsun

Ruhumun girdabında aşkınla ölüyorum
Aşksızlar mezarlığına sensiz gömülüyorum
Taşlaşmış kalbin mezar taşım olsun istiyorum
Kurumuş toprağıma bir damla su vermiyorsun

28.09.2012
Nesrin Demirtaş