Bu şiir;
Ne söylenmemiş söze,
Ne çimen yeşili göze
Dıştan öte öze
Bir utanmaz yüze yazıldı

Bu şiir;
Gitmesi gereken yerin tam ortasına.
İhanete uğramış aşkların en hasına.
Ve bu şiir
Katledilen insanca duyguların yasına yazıldı.

Ne siyahlara yazıldı bu şiir,
Ne de aklara.
Ne çiçeklere ne başaklara.
Bu şiir
Yalan dolu aşklara
Konmamış yasaklara
Çirkefleşmiş kahpe mekânı sokaklara yazıldı.

Ne ahlara ne vahlara
Ne güneşsiz sabahlara
Bu şiir
En masum günahlara yazıldı.

Ne toka ne açlara
Ne buğday sarısı saçlara
Bu şiir işlenmemiş suçlara
Hak edilmemiş sonuçlara yazıldı

Kimselere değil bu şiir,
Tomurcuklu düşlerin hazan vurgunu yaprağına
Öldürülmüş bir yüreğin mezar toprağına yazıldı

Bu şiir
Ne dervişçesine hu’ya
Ne işitilsin diye duy’a
Bu şiir sadece suya,
Suya yazıldı..

( Suya da yazmak lazım bazen. Çağlayanları kurutmak ve geçmişi unutmak için..)