Şu karanlık geceler can yoldaşım oldu
sensiz güneş doğsa ne olur doğmasa ne
Ruhum bir sahil kenarında
yakamozlar eşlik eder mısralarıma
Kumsallar dar gelir oldu
seninle ama sensiz vuslatlarıma
Gözlerim bir yıldıza takılı kaldı
ayın şavkında inan siman vardı
Kolumdaki saatimin değilde
sanki sevdamın kadranı kaydı
Bu gece denizler bitmeyecek mürekkep
gökyüzü sonu gelmez kağıt olacak yine
Kalbim parmaklarımın arasında
yazı hokkasıydı sadece
Sensizliğimi kazıcağım diyemi
bir ağacın gövdesine acıtıyor canımı
bir mengene misali sıkışıp kalıyor
avuçlarımın ortasında bir serçe misali yüreğim
Öyle hecelerde yazacağımki şiirlerime
bensizlik boğacak seni sonsuz dehlizlerde
Öyle bir darağacına asacağımki seni
harflerin ardı arkası kesilmecek
Öyle bir mezar kazacağımki sana içimde
yaşarken öleceksin yazdıklarımı görünce
Hep zindanlarda kalacak gözlerin
zifiri siyah olacak kanın ciğerin
Tan yeri ağarmakta yine yavaş yavaş
can alıcı kızıllığından mahrum kalacaksın
Yüreğini öyle yakacakki pişmanlığın
nasılki güneşi balçıkla sıvayamazsan
seninde yüreğin alışacak bensiz gecelere
Öyle bir meltem ESİNtisi hissedeceksinki içinde
sabah rüzgarı değil cehennem narı olacak yüreğinde
Sen beni hafife aldın sevdamı özlemlere gebe bıraktın
bu yolun sonunu hiç düşünmedin öylece çekip giderken
sitemlerimi ahlarımı her zaman yok saydın
Şimdi bende sana işte bu dille sesleniyorum
Beni nasıl yaktıysan senin yüreğinde
bu mısraları okudukça işte öyle yansın
Sana kimse demedimi be adam şaire sevme diye!!!!
İşte bunları okudukça sen böyle yanacaksın....

04.04.2016 Esin Öztürk