Sessizliği yırtan kulaklarımızda ki!
çığlık seslerinden ürken kırlangıçlar
gün doğarken havalanacak bileklerimiz den..

Gökyüzünden maviyi içecekler
kurumuş yalaklarda

Birer ikişer toplanalım
Özgürlüğe hasret
Çiçeksiz pencere önlerinde.

Susalım...
..... konuşmayalım

Mum ışığında
Nazım dan ...
Ne şiir okuyalım
Ne de ’ Nihat Behram’ın ’
’’ Darağacında üç fidan ’’adlı romanını okuyalım.

Esaretin gölgesinde

Tırnaklarımız çekilirken
Akla zarar
Dünü düşünmeyelim

Rahat rahat uyuyalım
Barut kokusunu solurken

Acısı tescillenmiş
Silelim kuruyan gözlerimizden yaşımızı
Tıkayalım sağır olmuş kulaklarımızı

Helalleşelim
Geleceğimizle

Nasılsa bizlere ait olmayan
Bir nefeslik saltanat
Son bulacak

Gün doğduğunda

Gözlerimizden tanıyan
’ Ölüm ’
Sokağın başında karşılarken bizleri

Çiçeklerin ağladığını
Kim görecek ki!...