![]() BÜTÜN DİLLERDE SUSMAKÖnce üstünü şiirle örtün dedi Üşümesin yavrucak daha taze Sonra kontağa belersiniz Nineden önce çığlıklar doldu kulağına Çürümesin diye koydular buzdolabına… Şiir gibi giydirdi annesi Okulun ilk günü gülüşüne şiir konsun istedi… Çelik çomak oynasın Üstü başı çamur olursa olsun Bide hayalleri olsun Kırmızı sıvı taştı bedeninde Gülüşü yarım kaldı Kalbinde bir dinamit patladı Gözleri değince gözlerine şiirdi… Memoydu, zineydi ya da öyle olsun istedi. Geceydi kulaklar bu seslere alışkındı Şehir kördü görmedi Karanfil akmıştı; Taktığı sol yanından Anne olmakta şiirdi baba olmakta Çünkü şiir gibi çocukları Ekmeğe doymadan acıya doymuşlardı. Güneşin doğduğu yer burası, Ekmeği barışa, barışı umuda banarız doyarız demişlerdi… Çocuklar şimdi yalnızdı sofrada Sofra boştu… Akıp gitmişti hayat Acıydı, özlemdi şiir, umuttu direnmekti Var olmaktı şiir Güzellikti, çirkinlikti ama ölüm değildi. Yorgun yaşlı ellerinin parmaklarını nasırına bastırıp; Gökyüzünü zafer işaretiyle buluşturdu… Barış dedi yüzünün coğrafyasında acı ve yaşanmışlık vardı Tekrar barış dedi hayatta aldığı son nefesti… 11.01.2016 Gece saat:2:25 Kazım DEMİR |