Sen şu gönlümde parlayan bir inci tanesi,
Aşkla yazdığım şiirlerin ilham perisi.
Sevgimizin bittiği sanılan yerde bile;
Bilesin ki canım; sen sevginin ta kendisi.


...

sarılamam artık geçmişe düne
bakıyorum bu günüme önüme
rest çekiyorum aşklara sevgililere

sevmenin bedeli ağır bedene

...

Bürüdü saçlarımı kardan beyaz aklar
aldı gençliğimi gördüğün bu yapraklar
Yarılanıyordu onuncu haziran gecesi
neden sonra uyardı beni ezan sesi
anladım ki uyuya kalmışım üşümüşüm

...

Kendini bana sevdirdin
Şimdi gidiyorum diyorsun
Sen aklınımı yitirdin

Yollarıma gül döktün

...

Söyler misin sevgilim sen nesin?
Gecem ışıkla aydınlatırsın,
Sen bir ışık, sen bir yıldız mısın?

Gönül kapıldı aşkın seline,

...

En son lunaparkın içine girmiştik
Ve bir de trenin başına gelmiştik
Sanırım yalnızca biz bunu yapmıştık
Ben sadece sana eskimeyen
Ve daima hep yeni kalan bir şey göstermek istemiş

...

Yemen'in Karan köyünde yaşlı ve hasta annesi ile yaşayan Veysel Karani, Karan köyünün tek puta tapmayan müslümanlığı kabul etmiş bir ferdidir. Veysel Karani peygamberimizi çok görmek istemiş fakat peygamberimizi görmek nasip olmamış, peygamberimizin vasiyeti üzerine onun Hırka-i şerifiyle şereflendirilmiş, peygamberimizin ve islamın aşkıyla yanıp tutuşan bir deve çobanıdır. Annesi yaşlı ve hasta olup gözleri görmediği gibi elleri ve ayakları hareket edemez haldedir.Veysel Karani peygamberimizi görmek için binecek devesi bile yokken yaya olarak Yemen'den Medine'ye gitmeden önce annesinin müsadesini almıştır. Bakacak kimsesi olmayan annesi Veysel'e Medine'de beklemeden peygamberimizi görüp hemen dönmesi şartıyla izin vermiştir. Peygamberimiz Medine dışında olduğu için beklemesi gerekiyordu fakat yaşlı ve bakacak kimsesi olmayan annesine söz verdiği için peygamberimizi göremeden ağlaya ağlaya Medine'den Yemen'e ( yaklaşık 500 km)
çöl sıcağınca soluklanmadan aylar sürecen bir yolculuk yapmıştır. Işte anne sevgisi budur. Bir yanda iki cihan güneşi sevgili peygamberimiz, bir yanda hasta, gözleri görmeyen, elleri ve ayakları tutmayan bakıma muhtaç annesi. Allah Veysel Karani'yi böyle bir imtihandan geçirmiştir. Bu gün gözleri gördüğü halde, elleri ayakları sağlam, ev işlerine bile yardım edecek gücü olan anneler; büyütüp yetiştirdigi maddi durumu çok iyi olan hatta villası, yatı olan iş güç sahibi evlatları tarafından bakım evlerine terkediliyor. Onların bayram da bile ziyaretlerine gitmiyorlar. Allah anneleri evlatlarıyla imtihan ettirmesin. Annelerimize sahip çkalım tıpkı Veysel Karani gibi. Cennet annelerin ayakları altındadır(hadisi şerif)
Annelerimizin anneler günü kutlu olsun.

CANIM ANNEM

...

S' evgiliyi özlemek bir labirent derin dehlizlerden
E' s rüzgar kokusunu getir çekeyim içime derinden

...

Nâdanı tümden kahretmecesine
Şol sevgi ummanında seyr-edelim
Münkiri her-dem mahvetmecesine

**************

...

Bir sevgi ağacıyım mutluluk meyvelerim
Ruhu, nefsi veçhimi Rabbim sevip yaratmış
Allah’ımın sevgisi olmazsa ben neylerim

...