Yaprakları sarardı bu kitabın.
Sen bembeyaz sayfada ilk sözcük,
Lakin ne denli lirik,
Ne denli etkili oldu o ilk hitabın.
Ah neler anlattı dedene,

...

Suyunu vermediğin fidandan bekliyorsun sevgiyi
Sevgiyi bile yasaklatmış küskün kalbini
Şimdi hangi toprak kabul eder bu yalnız bedeni

Ağlamıyorum nankör olmuş aldığım nefes bile

...

Sevginin yüce sesiyle, sevenin “kanatlı kuşu” olmak, bir sevgilinin gözlerindeki “kırk yıllık hatırlı kahveyi” canlandırıp, ona olan sevgiyle özlemle yudumlamak ne güzel bir şey. Gönül ötesi arzularla, aşık sözlerle, yanık ses tonuyla âdeta sevginin önünde “diz çökmüş” bir ceylan misali, çığlıklarla göklere selâm vermek ne büyük keyif! Sırrı çözülmemiş bir bilmecenin kutsal sevgisiyle, özünde nuru taşımanın, özlemin kanatlı diliyle tutuşmanın, hayatın özlü hikayesi olmanın “mutluluğu” tarif edilemez!..

Sevgisine inanıp, kıymetine kıymet katanları anneler “ne güzel” doğurmuş. İnsan sevdikçe, bağlandıkça, sevda perdelerinin aralandığını görmek çok güzel. Aşkın en zirve noktasında yaradana olan “aşkı” hissetmeye temelden başlamış, hakiki dünyanın ehemmiyetinde gözün gördüğü iki kişinin birbirine duyduğu “aşk” kelimesinin büyüsü gibi; dünyayı, yaratılanı, tabiatı, her şeyi sevmek, ne hoş bir gönül erdemliği...


...

Gözlerim gözlerinde, artık gecelesinler.

Ne bir kâbus çöksün o tatlı melek uykuna
Ne bir meşum halet insin, müberra ruhuna.


...

Sırtımdan vurdu canımdan sevenim
Ölürsemde birgün sensin nedenim
Sana verilecek sevgi yok bende.

Hançeri soktunda vurdun derinden

...

Yer gök tufan iken ölmedik
Bin yiıın türkülerini söyledik
Yaşama hayata özen verdik
Sonsuza sevgiye yemin ettik

...

Nasılsın görüşmeyeli
Dur dur...
Başlama yine!
Biliyorum sıkıldın yolumu gözlemekten ama beklemekten başka ne yapabilirim her gün hem de her gün
Hasretini çekmekten, seni düşlemekten başka ne yapabilirim sen söyle...

...

Ayak uclarindaki karlari aldirmadan..
Rüzgara karsi savasmayi birakmadan
Git sevgili..

Daglar devrilmisken omuzlarima..

...

Nedir bu tafralar, nedir bu kahır
Sevene yakışmaz, öfke, kavga,hır
Sevgi nezakettir, saf şeffaf tahir.
Yeter sitemlerin canıma yetti
Sevgi ırmağımız kurudu gitti.

...

Ne kadar isterdim seni
Tümüyle hissetmeyi
Doya doya sevmeyi….


...