Göremezsem ağlıyormuş
Sele dönmüş bahar yazım
Dengesini sağlıyormuş
Çöle dönmüş gölet sazım

...

Sessiz tenha sokakta rastladım,

Teki aceleyle ayaktan düşmüş


...

Taşrada bulunan kamu fabrikalarından birinde misafirhane görevlisi olarak vardiya usulü çalışan, enine boyuna çam yarması gibi cüsseli korkutucu görünüşüne rağmen yüreği pamuk kadar yumuşak, düzgün karakterli görevini aksatmadan yapan hizmetlilerden biriydi bu Kazma. İlk okul üçten terk olmasına rağmen azmederek orta ve liseyi dışarıdan bitirip üniversiteye hazırlanan. İşletme okuyup çalıştığı fabrikaya müdür olmayı hedeflediğini söyleyen, sekiz baş nüfusa bakan azimli ve fedakar bir köy çocuğuydu Kazma.

Misafirhane görevisi olarak gündüz daimi, haftada bir nöbetçi olduğu gecelerde misafirhaneye gelen misafirlerin kaydını tutan, gidenlerin çıkışını yapmapandı. Kalıcı misafirlere sabah kahvaltısı hazırlar, akşamları çay kahve servisi yapmardı. Misafirler odalarına çekilince de, görev başında uyumamak için gece geç saatlere kadar ders çalışırdı


...

Kimsecikler bilmiyordu onu sevdiğimi
Su uyuyordu nilüfer çiçeklerinin koynunda
Şırıltılar şeklinde geliyordu horlamaları

...

El sallayıp elveda fani dünya diyemeden
Saracaklar hepimizi bembeyaz kefene
Günahı sevabı yüklenip cansız bedene
Gideceğiz birgün dönmemek üzere
Hayatla bağımız kesildiğinde

...

Fidanlarda gövde sağlam olmalı
Kalınlık da fazla önem arzetmez
Sürgünlerin içleri de dolmalı

Yeter ki bi toprağını bulmasın

...

kimselerin bilmediği
sessizlik kuleleri inşa ediliyor durmadan gökyüzüne

3 bardak limonlu çay
ve

...

yol üstü çiçeklerin gülüşünden anlardım
buradan geçtiğini...

- ilk dize -


...

Bir duvar dibine çökmüş bir çocuk,
Çıplak ayaklarını kanatmış taşlar.
Gözleri iki siyah kocaman boncuk,
Akmadan kurumuş üstünde yaşlar.


...

Hey rüzgârlar söylencesi;
soluklan bir lahza penceremin önünde

...