Hep uzak durarak, böceğe, çiçeğe dokunmayarak, sevmekten korkarak.
Değer vermekten sakınarak, bağlanmayı kötü bir şeymiş gibi kendine kabul ettirmeye çalışarak,
şiir dinlemeyip, türkü söylemeyerek de hayata kalamaz insan.
Kork, sorgula, araştır lakin yaşamının içinde var ettiğin o büsbüyük duvarlarını yık, diyorum
Çünkü farkında mısın? O duvarların yıkılmasın diye yaptıklarının

...

mutluluk arayanlarındır..

mutluluk
mutluluk isteyenlerindir


...

Deli uçurtmalar gibi
Lacivert bir kuştu çocukluğum
Siz neden öyle baktınız?
Ezdirmem artık kendimi
Yaralı bir güvercin gördüm

...

Güneşin doğuşudur...!
Yıldızların ahenkle göyüzüne dizilişidir.

Ayın loş ışığı yansıtmasıdır...!

...

İnsanlar mutlu değil artık daha önce mutlu muydular onu da bilmiyorum . Hatta mutluluk kavramının sözlük anlamı dışındaki  karşılığını da bilmiyorum. En önemlisi de insanların  mutlu olduğunu sandığı zamanlarda bile o mutluluğun biteceğini bilmesi bireyi mutsuz olmalarına yetiyor. ‘Mutluluktaki mutsuzluk’ buradan geliyor sanırım. O zaman gerçek mutluluk nedir? Gecen aynı durakta oturduğum yaşlı bir adam : “ne güzel günlerdi be” dediğin zamanların  varsa, mutlusun demektir” demişti. Benim öyle zamanlarım da çok olmadı. Hatırladığım tek şey; en büyük ihanetlerde ve yarı yollarda bırakılan bir ben..  Birde kalıp yargılarımız var. Bilmeden, anlamadan eleştiri yapmaya bayılırız. Mesela dışarıdan birine baktığımızda vay be hayat şu *mkoduğuna ne kadar güzel diyoruz.
Az da olsa tanımaya başlıyorsun  kendi yaşadıklarını anlatıyorlar. Sonra başlıyor bir kadın  ‘en sevdiğim erkek beni yarı yolda bıraktı’.  Kimse üzüldüğümü anlamasın diye mutluymuşum gibi görünmem gerek diyor.  O yüzdendir ki yüzümde zoraki bir gülüş var kimse beni aciz görmesin diye. Ondan sonra bir delikanlı benim en nefret ettiğim gün Pazar günleri diyor. Beni bir Pazar günü sevgilim aldattı diyor. Pazar günleri hemen geçsin istiyorum. Daha yaşım 20 ama 25 yaşındaymışım gibi görünüyorum. Beni aldatan kadın benim ruhumu öldürdü artık kimseyi sevemiyorum. Ben bu acıyı hakkedecek ne yaptım diyor. Sahi bu kadar insan bu kadar acıyı hakkedecek ne yaptı?

...

Nerede ey gelincik, ah mutluluk nerede?
Gülüşüm yarım kaldı, bütün düşlerim yitik...
Nerede ey gelincik, ah mutluluk nerede?

Gülmez oldu bu yüzüm, uçurumlara döndüm.

...

sen zalim ellerde ben meçhullerde
ziyan olmuş gitmiş bak gençliğimiz
bir masa başında meyhanelerde

Böyle mi olacak ayrılacaktık

...

Bakışlarındaki ışıltıdan ibaretti belki de
Sallanabildiği kadar sevinçli, neşeli
Yükselebildiği kadar umutlu
Gökyüzünü ayak parmaklarının ucunda
Hissedebildiği kadar mutlu

...

Mutluluk,
Bir ağacın meyvesi,
Açan çiçeklerin taç yaprağıdır.
Bir çiçeğin kokusu,

...

Geçmiş aklıma geldi
Bir kahve yaptım
Anıları aklımda canlandırdım

Çok güzel günlerimiz vardı

...