köyde hayat
bu minval üzere

...

Bir Yaz Günü Köyde..

elimi uzattım,
sabahları Yeni Camideki kanada kavağında

...

Beş erkek, bir ana, bir baba ve iki de bacıydık
Miras olmasaydı çok tatlıydık, miras çıkınca ayrıldık
Nerede kaldı, o eski günler CANIM KÖYÜM…

Ah benim bir tanecik güzel köyüm

...

Üzümü toplar, torba içinde, havuza koyup çığnarlardı
Sonrada şırasını kaynatıp, çalma ve pekmez yaparlardı
Nerede kaldı, o eski günler CANIM KÖYÜM…

Harmandan samanı çeker, samanlıklara yosardık

...

Yeri gelir, hiç dinlenemez, yirmi dört saat ayakta dururduk
Nasıl bir çalışmaktı ki, yorgunluktan geberir kahrolurduk
Nerede kaldı, o eski günler CANIM KÖYÜM…

Dağlı Memmet ile, çardakların kermesini keserdik

...

Vahit dede gürledi:
“Bana demli çay!” Dedi.
Çakmak kavı parladı;
“Kahrolası soy!” Dedi.


...

O nasıl çalışmaktı, yorgunluktan kahrolurduk
Yeri gelir, yirmi dört saat ayakta nasıl dururduk
Nerede kaldı o eski günler canım köyüm…

Sene de bir, çardağın içinden kerme keserdik

...

Kardeşim yoldaşın köyünden olsun
Gelip geçen yolcu hangisi hancı
Bilmesen de elli köyünden olsun

Emmi dayı hala hısım kim tanır

...

ÇOK ESKİDEN AKBUCAK KÖYÜNDE, BİR ÜZÜM BAĞIMIZ VARDI ÜZÜMÜ TORBALAR, HAVUZUN İÇİNDE SAATLERCE ÇIĞNARLARDI SONRADA, ŞIRASINI KAYNATIR, ÇALMA VE PEKMEZ YAPARLARDI NEREDE KALDI O ESKİ GÜNLER CANIM KÖYÜM…

GECE TOHUMU ELER, GÜNDÜZ TARLAYA EKERDİK HER AKŞAM TRAKTÖRLERİ, NEDEN SE GARAJA ÇEKERDİK YATMAK AKLIMIZA GELMEZ, BİRDE ASFALTTA GEZERDİK NEREDE KALDI O ESKİ GÜNLER CANIM KÖYÜM…


...

O NASIL ÇALIŞMAKTI, YORGUNLUKTAN KAHROLURDUK
YERİ GELİR, YİRMİ DÖRT SAAT AYAKTA NASIL DURURDUK
NEREDE KALDI O ESKİ GÜNLER CANIM KÖYÜM…

SENE DE BİR, ÇARDAĞIN İÇİNDEN KERME KESERDİK

...