(...) Ertesi sabah başlayan büyük tevkifatla birlikte çok sayıda paşayla yüzlerce küçük rütbeli subayı evlerinden toplayıp Balmum-ıKışlası'na götürmeye başladılar; şehirde "Ayaklanmaya katılanları yakalıyorlarmış, bazılarını asacaklarmış" fısıltıları dolaşıyor, iman zaman ortaya çıkan bir yeraltı canavarı gibi İstanbul'un altında saklanan korku, yeniden bir salgın halinde ortalıkta dolaşıyordu. Haklarında jurnal yazılan sivillerden de tevkif edilenler oluyordu, herkes düşmanını 'Fuat Paşa'nm sadık bendelerinden-dir diye ihbar ediyordu. Tevkif edilen yüksek rütbeli subaylar Di-van-ı Harb'e verildi; yüzlerce küçük rütbeli subayla sivil memur ı imparatorluğun en ücra köşelerine, kerpiç duvarlı çöl köylerine, kervanların bile altı ayda bir uğradığı dağ başlarına, karanlık or-nanlann diplerine unutulmaya gönderildiler. Bir kısmı gittiği ilerde çıldırdı, bir kısmı bir gece yarısı kendini vurdu, bir kısmı -ismi bile bilinmeyen hastalıklar tüketip öldürdü$$ evlerinden, evdiklerinden, aşklarından, işlerinden kopartılan bu insanların kazı yaşamayı başardı, onların çok azı da evlerine yeniden dön-ıeyi becerebildi. (...) -Kitabın İçinden Sayfa 111-