yalın ayak toprakta oynayışımı arıyorum.
Bahçelerden incir
şeker kamışı
üzüm
erik

...

Sade.Kime ilginç gelir ki?
Belki dinlemeyi, hüznü sevene.
Belki de ilk cümlemde perde!
Herkesin kendi cümleleri var
hayata.

...

savrulmak var, sürünmek var, bir zorbaya kul olmakmış
sevgi sahte, eller hoyrat, saldırgan nâdân anutlar
dönüş müşkül, kalmak zulüm, el oğluna çul olmakmış

Bu ülkede kadın olmak, sel altında ev kurmakmış

...

kar olsam yağar,
buz olsam konarım kirpiklerine
donar acıların denizi…

...

İçlerinde sessiz dalgalar
Boylu boysuz dallar
Sessizliğe tırmanmış zamanlar
Ve sessiz hayatlar.


...

eskisi gibi
arkadaşlarımın omzuna elimi vurup
ellerini kuvvetle sıkacağım
hele bir virüs çıksın hayatımızdan
daha neler neler yapacağım

...

Hayat verir bana bir gülümsemen
Karım ol üşüyüm kar ayazında
Hayat verir bana bir gülümsemem

Karşımda dikilme robotlar gibi

...

Geçmişi sildim yar 'seni görünce
Mutlu oldum kader "aşkı örünce
Seninle yaşarım gayri gönlümce
Hayat senin ile güzel gül yüzlüm
*

...

İnsan ömrü de mevsimler gibidir...ama sıralı ama sırasız nasibince yaşayıp gidiyor işte.... bahar gelmez mesela her zaman kıştan sonra... yazın her zaman yürekleri ısıtamadığı gibi üşütmez kışlarda her zaman... varsa yürekte yangınların.. onca yıl geçsede hala taze duran acıların
Bazen kazandıkların da yetmiyor, kaybettiklerini hesaba vurunca.... deli gömleği giydiriyor kendi kendine insan gerçeklerden kaçmak için, süslü perdeler çekiyor şaşaalı evlerinin camlarına ,içerdeki hüznü saklamak için...Göründüğü gibi olmuyor işte hiçbirşey dışarı başka güzel, içerde hüzün..
Varamıyorsun farkına yaşarken... Aslında hayat dediğin hassas bir terazi...sarraf olmak bile yetmiyor , ne kadar ölçüp biçsende... ya fazla geliyor hayaller ya yetmiyor beklentilerine... gerçek başka düşler başka...dostum arkadaşım kardeşim bildiklerinin bile çıkarları başka,
gerçeklerle yüzleşince anlıyorsun ...Düşte gör işte..
Uzun bir yol değil aslında hayat...yanlışlarla, cıkmaz sokakara girmektir ...bazen de bilerek...geri dönmesi , farkına varması zaman alan ama insanı çok şeyden geri koyan...ayakta kalabilmektir hayat işte, dertli başını yaslayacağın bir omuz ararken tek başına kalmaktır kimi zaman , hayatında var olanların seni yok saydığı vefasızlığa şahit olmaktır...

...

* * *

Bir akış


...