Dünya o gün küçüldü, sığamadım hiçbir yere.
Bir el bıraktı elimi, boşlukta kaldı parmaklarım,
O günden beri ne bir ses duydum, ne bir teselli.



...

duyurmayan mazeretlerin
eli-kolu kırılsın kanadı
gökyüzü karanlığıyla
kapanıyor gece aklıma
eheyyy dünya ehey

...

Gelen gün aynı
Gelmez hayalim düşüm
Oyalar beni yarın öbür günler

Aynlar gösterir yaşadığım günü

...

Gelen gün aynı
Gelmez hayalim düşüm
Oyalar beni yarın öbür günler

Aynlar gösterir yaşadığım günü

...

O günlerden bugüne… Her sabah uyandığımda, ekmeğimiz var, suyumuz var, soluyacak bir nefesimiz varmış diyebiliyorum. Genç yaşta, belki de erken bir bilgelik kazanmışım: Hayatı küçücük detaylarında hissetmek, her anı bir şans olarak yaşamak…
İlaçlarla tutunuyorum hayata; ama ruhumun özgürlüğü satırlarda, kelimelerde… Belki yazdıklarım karanlık gibi görünür, belki hüzün taşır; ama bu satırlar, içimdeki hayatın, acının ve sevginin yansıması. Her kelime bir nefes, her satır bir direniş.
Hayat, fırtına da olsa, rüzgar da esecek, ben hâlâ buradayım. Ve artık biliyorum ki, yaşamak sadece nefes almak değil; hissetmek, dökmek, kabullenmek ve her günü bir şans olarak kucaklamaktır.
Saygı ve sevgilerimle bugün yine buradayım sağlığım ek verdikçe olmaya devam edeceğim kendime sözüm var ,

...

inandıklarını Haktan Hakikat-tan ise yüz çevirdiklerini
gördüm

İnsanların hazıra konma ellerini taşın altına koymadıklarını
koymuş gibi yapıp rahat bir yol izlediklerini gördüm

...

Sevgili Edebiyat Defteri ailesi, gönül dostlarım, şiirin bir satırında buluşan, kalemin ucunda aynı sızıyı paylaşan canlar…

Bugün size içimden gelen bir veda yazıyorum. Şimdilik…


...

Ansızın kapladı içimi bir kor.
Sersem kedi yüreğim,
Ağır geldi yıllar sonra…

Ne yapacağımı bilemedim.

...

...

rüyamın içinden değil
başkasının çocukluğundan çıktım sanki
ellerim bana ait değildi
nabzım başka birine yetişmeye çalışıyordu.


...