Güneşte sanki daha sıcak,
Kuşlar mutluluktan çatlayacak,
Doğa cıvıl cıvıl
Sarmaş dolaş insanlar
Bulutlar gülümsüyor dağlara,

...

Bir hışmımla dağları delerdim

Ben ki rüzgâr olup
Bulutları kendime köle edenim


...

Bir hicaz terennümdür
Sana serzenişim...
Nerde o çok seven? biraz da çılgın..
An be an, gün be gündür
Yalnızlığa bezenişim...

...

Sokak lambalarının altında suskun gece
Mehtap henüz yeni doğmuş bebe
Arınmaz kirli gün,yorgun günahlarından
Kim tutar yağmuru yağsa şimdi bulutlardan?

...

onsekiz yaşındasın
benden az kısa
hafif tombul
yeşil gözlü
kumral saçlı

...

Ruhumun aline niye yabancıyım
Kalbimin figanıyla yol bulan bir davacıyım,sabırda yanan hancıyım
Umutlar bahtımı bulmalı, kanaat vecdimle anlaşmalı, içimde yabancılık olmamalı
Korkulardan arınmalı,hasret yüreğimi dağlamamalı,firkatiyle halsiz bırakmamalı


...

tam karşımda
perdenin arkasında
işte tam şurada bir silüet var
gölgeler ardında gizli kalmış bir adam var
bakıyorum

...

yüzüme gülüp / ardımdan konuşan yalan dillerden
bu kadar içten / bu kadar dürüst olupda vurulunca ben
binbir maske ile dolaşıp / alkışlanan bu onursuz bedenlerden

nefret ettim ..............nefret ettim

...

Bu sabah Sevim hanım için hem ağladım hem ona şiir yazdım. .Biliyormusunuz şiirimde de yazdığım gibi kaç gündür ona çok özeniyorum.Çünkü ardından bunca sevenlerinin olduğunu görmek beni daha çok hüzünlendiriyor, düşünüp düşünüp ah çekiyorum.
Ne mutlu Sevim hanıma bu kadar yürekten anıldığı için, Ne mutlu böylesine yürekten sevilerek her saniye yaşatıldığı için.Birşey itiraf edeyimmi dostlarım ölüme özenilirmi hiç.Ben Sevim Hanıma olan böylesine sevgi yağmurlarınn damlalarını gördükçe iki gündür ölüme özendim.Demekki insanların değeri en çok ölüncemi anlaşılıyor dersiniz. Oysa ki keşke hepimiz birbirimizin kıymetini hayatta iken, yaşarken anlayıp, ona değer vermeyi öğrensek ne güzel olurdu değilmi.Her nedense daha çok ölünce değerler anlaşılıyor ama ne yazıkki melek olup uçunca artık gökyüzünde kayboluyor, daha getiremiyorsunuz.Sonra yıldızlar ile selam gönderiyorsunuz ama o artık selamınızı alamıyorki..Bülbüller gibi ağıt yakıp ağlayan sevenlerini duyamıyor ki. O halde insanlar neden birbirini kırıp incitir neden! Hepimizin sonu orası değilmi.Öyle ise bugünden tezi yok sevgiyi daha iyi tanıyalım bence.Sevgiyi özümseyip hertarafa sevgi tomurcuklarını atalım ki bizlerde Sevim Hanım gibi sonsuz yolculuğumuza giderken solmuş bedenimiz ile sevdiklerimize gülerek el sallayalım.
Sevim Hanımın mekanı cennet olsun, nur içinde yatsın.Asla ölmedi sonsuzluğa kadar kalbimizde yaşayacak.


...

Elini belime

Duman duman oldu başım yine
Düştüm uzaklarda senin derdine

...