Kitaplar, kadim günlere ait duygu ve düşünceleri, değişik bilgileri geleceğe taşıyan gizemli nazeninler. Bilginin, duygu ve düşüncenin yanında binlerce gözün izini de taşırlar sayfaları arasında geleceğe. Üzerlerinde onları tutan ellerin hatırları saklıdır. Kitapların kaderi de biraz insanlarınkine benzer denilebilir. Başucu kitapları vardır, raflarda bir vefalı el tarafından tozlarının alınmasını bekleyen kitaplar vardır. Ayda yılda bir konu hakkında bilgi edinmek için kapağı açılanlar vardır. Elimize aldığımızda her şeyi unutturanları vardır…


Her varlığın olduğu gibi kitapların da kadir kıymet bilen dostlara ihtiyacı yadsınamaz. Ağızları dilleri olmasa da kendilerine dokunan elin sıcaklığını hisseder onlar. Bir dostça dokunuşa gönül kapılarını açarlar sonuna kadar. İçlerinde gizledikleri hazinenin zerresini dahi sakınmazlar. Harflerin ışıltılı dünyasını bizlere sunmak sadece kitapların malik olabildiği bir ayrıcalıktır. Karanlıktan aydınlığa çıkan yola vuran ışık huzmeleri, eski devirlerden bu yana kitap sayfaları arasından doğmuştur. Ehl-i kitap insanlar olduğu gibi kitapsız insanlar da nefes alıp verir bu dünyada.


Kitabın geleceğe taşıdığı en kadim sözler, mekanların ve mekansızlığın sahibine aittir. Bu nedenle “ Kelamı Kadim” adıyla anılır olmuştur son kitap. Kelamı Kadim, eskimeyen sözleri taşımanın şerefine maliktir. Mülkün gerçek sahibi bahşetmiştir ona bu şerefi. O sözleri gerçek sahibinden en şerefli insana en büyük melek Cibril-i Emin taşımıştır. Bu şerefle şereflenmek de insanlar için ayrıcalıktır.


İtikadımca, kitaplarla dostluk kurmaya Son kitap ile başlamalı insan. Son kitapla başlamalı ki sonsuz dostluğun kapısı ardına kadar açılsın kendisine. O kapıdan gelen hoş esinti kitaplarla kuracağı dostluğu bereketlendiren bir nefes olsun. Eskimeyen sözler eskimeyen dostluklara girizgâh olsun. Ve bu dostluktan bir derkenar da bizim payımıza düşsün yeter. Dost ve dostluk sözcüğü kitap ile daha büyülü daha etkileyici bir anlam kazanmaya devam etsin dünya döndükçe ….
Ankara,29.06.2011 İ.K