- 751 Okunma
- 4 Yorum
- 0 Beğeni
Rötarlı Şairler! Sirki
![Rötarlı Şairler! Sirki](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/58551.jpg)
Rötarlı Şairler! Sirki
Edebiyat tarihi incelendiğinde görülür ki büyük şairler, en geç yirmili yaşlarının sonuna doğru şiire başlamışlardır. Hatta çoğu yirmili yaşlarda ilk şiir kitabını çıkartmıştır bile. Tabi bundan önce, şiirleri defalarca edebiyat dergilerinde yayımlanmış ve şiir okurunun bildiği birer şair haline gelmeye başlamışlardır. Yani edebiyat tarihinde, kırk yaşından sonra şiire başlayan büyük bir şair yoktur. Bırakın büyük şairi, gerçekten şair vasfına sahip hiç kimse yoktur edebiyat tarihinde, kırkından sonra şiire başlayan. Bunun psiko-dinamik nedenlerini açıklamak elbette psikolog ve sosyologların ilgi alanına girer, ama nesnel durum açıkça bunu göstermektedir.
Günümüzde, internet devrimi sonrası kırkından hatta ellisinden sonra şairliğe! soyunan pek çok şahıs türemiştir. Bunlar internet öncesi de vardı ve yazdıkları şiirleri! uyduruk gazetelerin dandik şiir köşelerine yolluyorlar ve bu şiirler! yayımlandığında da kendilerinde vehmettikleri şair vasfını perçinlediklerini sanarak egolarını şişirmeye devam ediyorlardı. Bugün internet devrimi ile birlikte bireysel iletişim olanaklarının sınırsızlaşmasıyla bu rötarlı şairler! çok daha kolay at koşturacakları alanlara kavuştular.
Bu şahıslar, çalıştıkları işten emekli olduktan sonra boşluğa düşen kişilerdir. Ömür boyu hayatlarını anlamlandıramadıklarının farkına varırlar birden, günlük meşgaleleri olan mesleklerinden ayrı düşünce. Böylece, hem zaman geçirmek hem de giderayak kendilerini anlamlı kılacak işlerin içinde olmak ve adlarını yarına bırakabilmek kaygısıyla “hobi” dedikleri uğraşlar edinirler. Kimi resim kursuna gider kendini ressam sanmaya başlar. Kimi de şiire musallat olur. “Kırkından sonra saz çalmak” diyerek çok güzel ifade edilen bir durumdur bu halk deyimiyle.
Bu rötarlı şairler! yaşları itibariyle az kalan zamanlarının telaşıyla koşar adım şiir! yazmaya başlarlar. Ölüm korkusu bir yandan enselerine üflemeye başlamıştır ne de olsa azar azar. Onlara sorsan, aslında çok önceden büyük şair olacaklardır da iş- güç -aile çoluk- çocuk devrimci mücadele - parti - örgüt çalışmaları vs engel olmuştur hep onlara. Ancak vakit bulmuşlardır muhteşem yeteneklerinin ürünü şiirlerini! insanlara lütfetmeye. Koca dünya şairi Nazım Hikmet’in bile toplasan ömür boyu yazdığı birkaç yüz şiiri varken , bu rötarlı şairler! birkaç senede BİNLERCE şiir! yazarlar. İç dökümü denebilecek tarzda yazılmış ve en fazla “anlatı” türüne dâhil edilebilecek tümcelerden oluşan metinlerinin, sanki bu tümceler dizeymiş gibi alt alta yazılıp aralarına devrik tümceler katılarak, biraz da uyak düşürülmesiyle şiir olduğunu zannederler.
Bunlardan bir tanesiyle yüz yüze görüşme olanağım olmuştu. Sanal şiir âleminin şahsen iyi bildiği isimlerden biridir kendisi. Adını anmayacağım bu pamuk saçlı şahıs, emekli olduktan sonra güzelce bir “entelektüel sakalı”! bırakmış ve şiire sarkmaya başlamıştır. 60 yaşlarındaki bu rötarlı şair! , 6 sene önce şiire başladığını ve 6.000 şiiri olduğunu gururla söyledi bana aynı masada oturduğumuzda. Ben de “Peki içlerinde 6 tane şiir var mı” dediğimde ise elbette bozuldu ve bir şeyler geveledi ancak… Yılda 1000 şiir yani güne vursanız 3 şiir eder. Def-i hacet giderir gibi günde 3 kere zırvalanmış metinler vardır ortada, ama sorsanız bu rötarlı şair! hayat koşullarının engel olduğu müthiş yeteneğini, az kalan zamanının baskısıyla telaş içinde ortaya koymak derdindedir. Tıpkı diğer yüzlerce benzeri gibi…
Rötarlı şairlerin! kafasına şiir antolojisi ile vurmayın boşuna, kendi hallerine bırakın.
Serkan Engin
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/59809.gif)
Kesinlikle haklısınız fakat...
Bu anlamda insanları iki ayrı katagoriye ayırmak gerek. Birincisi kendini oyalamakiçin aklındakileri kağıda dökenler. İkincisi edebiyat adına birşeyler yazıyorum diyenler.
Birinci katagorideki kişilerin amacı sadece stres atmak ve kendini oyalamaktır. Asıl tehlikeli olan grup ikinci katagoriye girenler. Onlar karaladıkları şeylere yazı yada şiir derler ve kendilerine buldukları bir kaç yandaşla üstünlük taslar, eleştrileri asla kabul etmezler.
Okurken etkilendiğim ve yazı işte böyle olmalı dedirten bir çalışmaydı.
Paylaşım için teşekkürler ve tebrikler...
![imgeci sosyalist şiir](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/50188.gif)
imgeci sosyalist şiir
Selamlar...
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/38522.gif)
Cok güzel ifade etmişsiniz şairim diye geçinenler özellikle de internet ortamında köşelerde resimleri altta sözcüklerden bir araya getirilmiş dırdır niteliğini geçmeyen cümleler.(Şaştığım birşey daha var birden fazla siteye aynı şekilde o kadar yorum yapmaya nasıl yetişiyorlar merak ediyorum)
Kapıdaki kedileri gitse ona bile şiir yazanlar var.
Burda yazan arkadaşların bir çocuğu olmuş diğer bir arkadaş da hayırlı olsun duasını bir şiirle sitede dile getirmiş.Özellikle ona çok güldüm.
Daha yolun başındayım.Yani o kategoriye girmiyorum ama gülmüyor da değilimi:)
Saygılar
![imgeci sosyalist şiir](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/50188.gif)
imgeci sosyalist şiir
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/36285.gif)
Valla doğru söze şapka çıkarmak ve saygı duymak lazım.
Ben,emekliyim.Yaş da 53. başladım şiir yazmaya.Neyse hata yaptığımı anladımm da şairlikten vaz geçtim.Şiirlerimi de pasife ettim.
Bu tip eleştirileri kulak verip insanın kendisini özeleştiri yapmasında fayda var.Zaman zaman şiir etkinliklerin de görüyoruz.Ben şairim diye mikrofonu kimseye kaptırmayan arkadaşlar var.Ne derece gülünç duruma düştüklerinin farkına bir varabiseler...
Selamlar...
![imgeci sosyalist şiir](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/50188.gif)