Olmayan bahçesini korumak için kelimeleri kovuyor.,o adamı seviyorum,başka şiirleri de vardır mutlaka.Ceviz ağacının bahçeyi yorduğunu o bilir,
bir ağacın başka ağaçları yorması ne demek,yaprağı dalını yorar.Bazen bir kelimenin gölgesi şiiri nasıl yoruyorsa,henüz söylenmemiş şeylerin de ansızın sonu gelir.
.
Yağmurlu bir çölde büyüdüm ben de ,arasında kaldım kendi sözlerimin,sonuna gittim hiç başlamayan şeylerin ve dönemedim,şiir gibi bitsin diye,ya erken,ya geç ama birdenbire,hikâyenin sonunu bekleyemezdim tam vaktindedir çünkü ve beklendiği gibi biter.!
.
Yağmur yağınca elma ye,sözcüklerin nasıl da yıkanık ve onlarla öp gövdemi,ruhum yıkanır bahçem yenilenir,yaz sesinle sevdiğin adamı anlat bana aşk gibi gelir.Öyle kederlenirim ki ancak bir mutluluğa benzetilebilir,yazmasam da olur, bütün aşk şiirleri kederlidir,fakat aşkı bir şiirde unutmamak için ayrılık gerekir.!
.
Cevizin yorduğu bahçe gibiyim,yoruldum onun kederinden onu herkes terketti,yağmur bile,bir de ben terkedemem.Olmayan çocukluğunun yüzünden gülüşler kovalayan d/üzgünleri gördükçe,onunla çocuk kalmak geliyor içimden,işte şuramda duruyor,fakat öyle saf ki,ben artık yetişemem.!
.

Keder Odası / Haydar Ergülen