Üç arkadaş öğle arasında iş yerine yakın bir lokantaya gittiler. Yemekten sonra hesap ödeme zamanı gelince içlerinde en zengini olan Faik durumu iyi olmayan Aslan’ı kastederek bugün hesaplar senden Aslan dedi. Aslan kara kara düşünürken kalbinden Hasbünallahu ve Nimel Vekil dedi. Bir kaç saniye sonra arkasından Aslan diye seslenildiğini farketti. Arkasını döndüğünde lokantanın sahibi yanına geldi.

Olayi en başından beri uzaktan izlemiş ve harekete geçmişti.
Aslan nasılsın evladım dedi. Aslan gelen kişiyi tanımiyordu.

Ben Fuat babanın en yakın arkadaşıyım kardeşten öte hesap mı odeyecektin boşuna zahmet etme hesap yıllar öncesinde ödendi. Baban benim en zor zamanımda bana yardım etmişti Tam kötü gün dostuydu. Afiyet olsun babana selam söyle.
Aslan şaşırmıştı babasının arkadaşlarının arasında Fuat isminde bi arkadaşı yoktu
Aslan Teşekkür ederim amca babama selamını söylerim dedi.
Her şeyi şaşkınlıkla izleyen Faik hatasını anlamıştı arkadaşını ekonomik durumu nedeniyle emri vaki yapıp zor durumda bırakmıştı.
Gençler giderken Fuat arkalarından baktı aslında Aslan’ı ve babasını tanımıyordu. O sadece yardım etmek istemişti.
Şu sözler döküldü dudaklarından Kulun hesabı varsa Allahinda bir hesabı var

Allah kendine tevekkül edeni asla yarı yolda koymaz Başına bir şey geldiği zaman kurtarır. Yeter ki kalpten analım Allahı

Görürsün insanı el pençe divan durursun
Gönlünü görseydin inan pişman olurdun