Yılan

“Haydi arkadaşlar, gidiyoruz” diyerek arabalarıyla yola çıktılar. Orman yolunda bir süre daha devam ettikten sonra durdular ve arabayı yoldan dikkat çekmeyecek şekilde ağaçların altına çektiler.
“Bundan sonra yürüyeceğiz Nergis Hanım” dedi Uzay…
Her ne kadar Nergis’in “Hanım demenize gerek yok,” uyarısı varsa da Nergis’in karşısında bir eziklik hisseden Uzay ona ismiyle seslenmeye cesaret edemiyordu.

Yolun geri kalanı boyunca gerilim azalmış, yerini tuhaf bir dostluğa bırakmıştı. Ormandan çıkıp çalılık bir araziden geçen bir patikada yürümeye devam ettiler.

Ortamın sessizliğini Nergis’in çığlığı bozdu.
“Yılan!” diye bağırarak Uzay’a sarıldı.
Uzay’ın kalbi tüm göğsüne sığmamıştı sanki. Kollarında bir anlığına bile olsa onu hissedebilmek nefesini kesmişti.

Birkaç metre önlerinde bir yılan kıvrılmış, keyifli bir şekilde yatıyordu.
Hamdi ile Serkan hemen taş aramaya koştu ama Uzay elini kaldırarak onları durdurdu.

“Durun! Arkadaşlar,” dedi. “O da bu toprağın canlısı.”
Ayaklarıyla yere birkaç kez sertçe vurdu. Yılan ürküp kıvrıla kıvrıla çalıların arasında kaybolurken onu hayranlıkla izledi.
O muhteşem canlı değil miydi Menekşe Gözler’in ona sarılmasına neden olan!
Nergis, korkudan titreyen ellerini çekmedi. Uzay da çekmedi. O an, içinde sakladığı bütün sertlik eriyip gitti.

Kızın sıcaklığı üzerindeyken içinden bir şey koptu.
“Ne oluyorum!” diye düşündü Uzay. “Kaçırdığım kıza âşık mı oluyorum!”
Bu düşünce onu adeta yere çiviledi.

Yolun ilerleyen kısmında Uzay ansızın durdu.
“Ben devam edemeyeceğim,” dedi. “Bu yaptığımızın ağırlığını taşıyamıyorum!”
Nergis’e bir dakika izin işareti yaparak arkadaşlarının yanına gitti.

Üç arkadaş bir süre Nergis’in duyamayacağı tonda görüştüler.

Uzay, âşık olduğu bir kızla ilk tanışmasında kendisinin böyle kız kaçıran bir zorba oluşuna katlanamıyordu. Nergis’e gülümseyerek elveda işareti yaptıktan sonra arkasını dönerek geldikleri patikada yürüyüp gözden kayboldu.

Hamdi Nergis’e dönerek:
“Uzay çok duygusal bir arkadaşımızdır,” dedi. “Sizinle böyle tanışmış olmak ona ağır geldi. Sizi bizlere emanet ederek gitti. Bundan sonrasını onsuz sürdüreceğiz.”

(Sürecek… Dördüncü bölüm: Emir)

Kadir Tozlu