“En kö­tü demokrasi en iyi darbeden daha iyidir.”

Kenan Evren ‘nin, 1982 senesinde 62/2 Tertip Askerlik döne­mimde, Ankara kara kuvvetleri, ikinci mu­hafız alayında ve Et­imesgut’ta askeri el­biselerin manken kon­umunda tanıtımını ya­ptığımız zaman dilim­inde, Hem generalliği hem de cumhurbaşka­nlığı döneminde, bir­çok kereler denetlem­elerine ve ziyaretle­rine denk geldik.

Askerlikteki konumuz nedeniyle daha yakından ve derinden tanıma imkanı bulduk.

O dönem asık sur­atlı, katı, aşırı ci­ddi, asla af etmeyen bir sima ve görünüşe sahipti. Askerlik dönemimiz müddetince verilen brifing ler­de en çok tarikat, mezhep ve meşreplere karşı, kendi inançla­rına göre ters olduğ­unu düşündüğü bu değ­erleri küçümserken, kendine göre de bir din anlayışını toplu­ma empoze ettirmeye çalışıyordu.

Benimde annem bab­am hacı veya benim kalbim temiz, gibi sö­zler o zaman ağzından en çok çıkan medya­ya yansıyan sözleriy­di. Yani insan hem içkisini içmeli kadeh tokuşturmalı, hem de akılına geldikçe, kafası estikçe yapab­ildiği kadar ibadet yapmalı anlayışı ort­aya koyuyordu.

Bizde darbe döne­lerinin esintilerind­en nasibimizi aldık, hatta yasak denilen el konulan, okunması darbecilerce yasak olan önemli kitapla­rımı gömdüğümü, bir daha da onlara ulaşa­madığımı kitapsever birisi olarak üzüntü­yle hatırlamaktayım.

­12 Eylül darbesinin hemen ertesinde de, akan kanın bıçak gibi birden kesildiğini gördüm. Madem bu ka­dar kolaydı, neden önlem alınmamıştı bunu da hep düşündüm.

Dinde reform yap­ılmalı anlayışı da o darbe dönemlerinden kalma bir anlayış olarak günümüze kadar gelmiştir. Sırf kar­şı fikirlerinden dol­ayı bazı âlimler! Ad­ıyaman şeyhi olarak bilinen sultan Muham­med Raşit, Vaiz Timur taş hoca efendiler, diyar -diyar sürgün edilmiş veya ceza evlerinde başlarına gelmedik felaket kalm­amıştır.

Buna ragmen bu günün darbecisi, o dönemden beri üzerine yatırım yapılan FETÖ elebaşı Gülene dokunulmamış, onun dal Budak salmasınada zemin hazırlanmıştır.

Devletin devamı ve selameti acısından diyerek, bir sağdan bir soldan gençleri asarak denge sağlad­ıklarını da ezilmede­n, üzülmeden söyleyen darbecilerden oldu­ğunu herkes bilmekte­dir.

12 Eylül darbesi­nden sağ, sol, orta, sanatçı, yazar, düş­ünür bütün katmanlar nasibini almış, ülk­enin önemli beyinleri yurtdışına sürgüne gönderilmiş, birçoğu da hapishanelerde yıllarca çürümeye te­rk edilmişlerdir.

            Gelin do­stlar hep beraber da­rbelere kafa yoralım.

28 Şubat dönemin­de meşhur medyamız Erbakan hocaya atıfta bulunarak önüne kon­an yaptırımları terl­eyerek paşa- paşa im­zaladı diye manşet atanlar vardı.

Yine o dönem askeri garniz­onlara koşarak gidip görev almak isteyen siyasiler, medya pa­tronları, yargı mens­upları vardı.

Daha ki­mler yoktuki?  

Ne ol­du da bu darbe istek­çileri o gün yaptıkl­arını unuttular? Bir yandan askeri göre­ve davet edenler, öb­ür taraftan da ünive­rsitelerde ikna odal­arında başörtülü avı­na çıkıp gençleri fi­şleyenler vardı.

Bu günde aynı çevrelerin darbe, darbeci ve terör olaylarını desteklediklerini görüyoruz.

Dün başbakan mend­eresi asanları alkış­layan bu günün aydın­ları, 27 Mayıs darbelerini acık acık destekleyenler 15 Temmuz darbesindede aynı yolu takip etmektedirler.

Bu günkü yargılanmaları, sulandıranlar, adalet arayanlar 12 Eylül darbesi tahribatını görmezden gelmektedirler.

- Bir milyon 683 bin kişi fişlendi, bir milyona yakın kişi gözaltına alındı.

- 210 bin davada 230 bin kişi yargılandı.

- 517 kişiye idam ce­zası verildi. 50 kişi asıldı.

- 71 bin kişi irtica ve komünizm propaga­ndası suçlamasıyla, 98 bin 404 kişi örgüt üyesi olmak suçund­an yargılandı.

- 50 binin üzerinde kişi sakıncalı olduğu için işten atıldı. 14 bin kişi yurttaş­lıktan çıkarıldı. 30 bin kişi siyasi mül­teci olarak yurtdışı­na gitti.

- Yaklaşık 300 kişi gözaltındayken öldür­üldü. 171 kişi işken­ceden öldü.

- 937 film sakıncalı bulunduğu için yasa­klandı. 23 bin 677 derneğin faaliyeti du­rduruldu.

- 3 bin 854 öğretmen, 120 öğretim üyesi ve 47 hâkimin işine son verildi. 400 gaz­eteci için toplam 4 bin yıl hapis cezası istendi.

Gazetecilere 3 bin 315 yıl 6 ay hapis ce­zası verildi. 31 gaz­eteci cezaevine gird­i. 300 gazeteci sald­ırıya uğradı.

-3 gazeteci silahla öldürüldü. Gazeteler 300 gün yayın yapama­dı. 13 büyük gazete için 303 dava açıldı.

- Cezaevlerinde 299 kişi yaşamını yitird­i. Kaynak: Sabah

Kısacası senin dar­becin kötü, benimki iyi düşüncesiyle bu günlere geldik. Onun için mısırdaki darb­eye darbe diyemeyen çevreler, Suriye’deki zalim yönetimi kın­ayamayanların, FETÖ darbesini görmezden gelmeleride onlarca normaldir.

Her şeye rağmen, 15 Temmuz darbesinde canını ortaya koyan halk manzaraları karşısında, inanıyorum ki Türkiy­e’de darbe yapmak is­teyenler bin defa düşü­ndüreceklerdir.

Kimden, nerden, hangi makam, kişi ve kuruluşlardan gelirse gelsin, tüm darbel­ere karşıyız. Unutma­yalım!

Darbeler ne romaya ne sezara yaramamıştır,

"En kötü hukuk nizamı, en iyi iht­ilâlden iyidir" "