Haykırış
Bir ağaç yapayalnız bir insan o da yalnız! Haykırışlarından bulutlanmış gökyüzü belki birazdan ağlayacak… Şiirin başlığına eş belki de kıyamet bir ağacın ve bir insanın feryadından doğacak…

En doğrusunu Rabbim bilir… Hissiyatımızın gafletinden ona sığınırız. Sürçü lisanımız affola…

‘’bir avuç hayal kırıklığı saklı
dağların gölgesine hareket ettiğimde
şiire çarpan,
günler tekerrür ederken
granitlerin içinde
kuşların şarkısını karartan’’

‘’hayal, dağlar, şiir, tekerrür, granit, kuş şarkıları’’ Ayrı ayrı gerçek anlamlarından sonra, şiire serpiştirilen bu kavramların belleğime kazandırdığı aciz varsayımlarla yola çıkarsak… En dikkat edici imge ‘’granitlerin içinde’’ gibi geldi bana. Zira Osman Hocamızın gerek donanımı, gerek derin analitik öngörüsü bu kelimeyi özenle seçmiş olmalı… Granitlerin oluşumundan mütevelli binlerce yıllık akan tarihe ve her gün her gün tekrarlanan tekerrüre vurgu olmalı.

’bir avuç hayal kırıklığı saklı’
Hayal gücü sınırsızdır lakin bir avuca nasıl sığar? Ki bunlar kırıklıksa birde. Ele aldığımızda ‘’sevgisizlik, insanlıktan nasipsizlik, güvene vurulan darbe’’ Bir avuçluk kadar mı? Belki de bu avuç dünyalar kadar olmalı ki ‘’Dağ’’ olarak sarsılan güveni anlatmakta… Zira şiir iç dünyanın en derin metaforudur. İşte bahsine ettiğimiz tekerrür, o binlerce yıllık granitlerin içinde kalmış fosilleşmiş canlılar gibi, fosillikten kurtulmayan zihniyetlerin hala varlığı kuşların o güzelim sesini bastırmakta…


‘’dağlara saldırıyorlar
yüksekliğin son yapraklarında.
ne yapabilirim bir başıma
tırnaklarımın gömülü kaldığı kum tepelerinde?
göklere yelken açmak,
her köşeyi keşfetmek,
pelikanların avlandığı uçsuz bucaksız bir okyanusta
kulaç atmak mümkün mü
naftalin gibi kokan yalnızlığımda?’’

Bu kısmını anlattıktan sonra geriye kalan şiirin bütünlüğüne bakalım. Zira şiir başlangıçta tek tek ele alındığında ayrı bir çağrışım, toplu bakıldığında farklı bir çağrışım yapabilir.

‘’Dağlara’’ çoğul başlanmış dolayısıyla, ülkelerden bahsedilebilir, saldırılan değerlerden… Ve kör insanların arasında tek kalmış savaşçı. Kısacası yalnızlığın acı gerçeğinden, bir olamamak birlikte davranamamaktan bahsediyor olabilir…






‘’ayrı ayrı yollardan tırmandık bilemeden
aynı dağın zirvesine
şafağın merdiveninde
aynı manzarayı seyretmek için.
nihayet kayboldu hayatımın nehri.
kaybetsek de yarınları,
bayrağı beraber selamlayalım en azından.
çünkü söyleyecek çok az şeyim var’’

Finale baktığımız da aşkı çağrıştırıyor gibi olsa da ‘’Bütün parçadan büyük olmalı’’ ilkesinden yola çıkarsak: Bir olamamaktan, birlikte davranılamamaktan bahsediliyor olmalı. En azından ‘’Bayrak’’ Ne kadar fikriyatlarımız ayrı olsa da bizi bütünleyen şu bayrağın ışığında toplanalım…

Hocam, biz anladığımızı dillendirebildik. Sürçü lisanımız affola… Selam ve saygılarımla…

Üstadım.Yine zengin betimlemlerle bezenmiş harika bir eser hasıl olmuş. Şiir de maşallah bir akademi gibisiniz. İyi ki varsınız. Yüreğinize sağlık. Tebrik eder, başarılarınızın devamını dilerim