- 496 Okunma
- 3 Yorum
- 0 Beğeni
SANA AŞIĞIM EY YARATILAN!
![SANA AŞIĞIM EY YARATILAN!](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/141168.jpg)
Acının türü ne olursa olsun. Bir yürek, acıyla parçalanıp lime lime olduğunda, buna bir çare bir ilaç bulabilmek hiçbir insanın asla başaramayacağı bir durumdur. Ta ki o yüreğin kendi kendini iyileştirmesini beklemekten başka.
Aşk acısı da bunlardan biridir kuşkusuz. Çünkü o ezelden ebede süregelen kaçınılmaz bir duygu bir varoluştur. Aşk ve sevgi Yaradan’ ın katından, yarattığı kullara bahşedilmiş bir armağan ve kutsal bir zorunluluktur.
O Yaradan ki; insanlık alemine gönderdiği peygamberlerden daha çok sevmiştir kullarını. Daha sonra hem birbirlerini, hem yarattığı bütün her şeyi sevmelerini istemiştir onlardan.
Aşk türlerinin başında elbette ki , insanların O’na olan karşılıksız-koşulsuz derin ve sonsuz sevgisi, aşkı gelir.
“Allah aşkına!” denildiğinde akan suların durması bu nedenle değil midir.
Ardından türlü çeşit sevgiler, sevdalar, aşklar süsler insan oğlunun gönül bahçesini ve ölümsüz ruhunu.
Aşk üstüne yazılan çizilen, yaşanılan ve anlatılanların Adem’den Havva’ya bu güne değin olanca harareti ve önceliğiyle hayatımızda yer etmesi ve süregelmesi aşkın yüceliğinin en muhteşem kanıtıdır yine.
Aşkın, sevginin türleri saymakla bitmez. Meslek aşkından tutun da vatan aşkına kadar neleri kapsamaz ki.
Ancak öyle bir türü var ki, onu yaşamayan derin acısını ve yanı sıra hücreleri yenileyen yaşam iksirini tatmayan var mıdır dersiniz.
İnsanı maddeden ayıran aklı ve duygularıdır dense da. Ben bir bıçağın çeliğinin. Kullandığım tüm giysilerin. Karşımdaki bilgisayarın. Taşın toprağın. Eşyaların her birinin tıpkı insanlar gibi ruhu olduğuna yürekten inanan biriyim. Onları sever, okşar, konuşurum tatlı tatlı. Şöyle bir düşündüğümüzde hepsinin ham maddesinin toprak altında veya üstünde nefes alıp veren, değişim ve gelişim gösterebilen canlılar olduğunu anlayabilmemiz hiç de zor olmasa gerek.
İnsan yalnızca ve yalnızca sevdiği sürece gerçektir ve vardır.
Bir gerçek daha var ki..
Aşk ve sevgi sözünü de tıpkı diğer önemli ve kutsal değerler gibi hoyratça, acımasızca ve bol bol kullanıyoruz ne yazık ki.
OYSA; Günün birinde karşınıza gerçekten sevebileceğiniz biri çıkarsa, ne verecek sevginiz ne yüzüne bakacak yüzünüz olmadığını görürsünüz!
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/147945.gif)
Bu hoyratlık nihayetinde,
belki de bit gün tam ihtiyacımız olduğunda,
verecek sevgi bulamayacağız yüreğimizde.
Biz,
sevmesini de bilmiyoruz galiba.
Oysa,
ne kadar kolay, ne kadar güzel, ne kadar hayatı anlamlı kılan bir olgudur o.
Hadi insanlara, hayvanlara, bitkilere, eşyalara olan sevgiyi beceremedik,
bari Yüce Yaratan'a karşı başarılı olabilsek sevgi sunmada.
Güzel bir yazı.
![DEVRİM DENİZERİ](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/148134.gif)
DEVRİM DENİZERİ
Hayatınızdan sevgiler eksik olmasın.
Trabzon'a selam ve sevgiler.
Bu yaratılanlara aşık olmak hüner ister,yaratılan kusurluysa kusur kimde:)))))),selamla.
![DEVRİM DENİZERİ](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/148134.gif)
DEVRİM DENİZERİ
SELAMLAR.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/79099.gif)
Bir ricam olabilir mi? Karakterlerin rengini daha koyu seçerseniz metnin okunmasını da kolaylaştırırsınız. Şu andaki haliyle okumak güç ve yıpratıcı. Saygılarımla.
![DEVRİM DENİZERİ](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/148134.gif)
DEVRİM DENİZERİ
Uyarınız için çok teşekkürler.