Zaman geçti diyorlar, ama zaman sadece takvim yapraklarını eksiltti. İçimdeki boşluk ilk günkü gibi duruyor. On yıl boyunca her sabah, sensizliğe alışmaya çalışarak uyandım. Alışmak dedikleri şey, yokluğa katlanmayı öğrenmekmiş meğer. Çünkü insan babasına alışamaz, sadece onsuz yaşamayı öğrenir.
On yıl oldu, ama bazı günler hâlâ ilk gün gibi. Sesini duyar gibi oluyorum bazen. Bir şey anlatmak istediğimde, içimden sana dönüyorum. Güçsüz hissettiğimde, yine senin adını çağırıyorum. Çünkü baba dediğin, gidişinden sonra bile insanın sığınağı olmaya devam ediyormuş.
Hayat çok şey değiştirdi. Ben büyüdüm, yoruldum, güçlendim. Ama içimdeki o çocuk hâlâ seni bekliyor. Bayramlarda, zor günlerde, kalabalıkların ortasında bile eksikliğin hep aynı yerde duruyor. Kimse o yeri dolduramadı. Çünkü senin yerin, yalnızca sana ait.
On yıl boyunca çok sustum baba. İçimde biriktirdim. Bazen güçlü durdum, bazen sessizce dağıldım. Ama ne olursa olsun, seni kalbimden hiç çıkarmadım. Sen benim geçmişim değil, hâlâ bugünüm oldun.
Babam, tam on yıl oldu sen gideli…

...

Susacağım
En tehlikelisi de bu
Hayalin de yoruluyor bugünlerde
Çan kendini rüzgara bıraktı
Dün kendi gölgesinde

...

her gün içimde kopan fırtınaları susturuyorum yavrum…
Bir bilsen, geceleri kaç kez duvarlara yaslanıp
sessizce bağırıyorum da kimse duymuyor.
Hasretin öyle ağır ki, insanı delirtir;
ben delirmemek için içimde savaş üstüne savaş veriyorum.

...

Önce kollarım boşlukta kaldı, ürperdim.
Sonra bir koku sızdı odanın karanlığına;
Hani gitmeden evvel kapı eşiğinde bıraktığın,
Hani o hiç geçmeyen, hep taze kalan serinliğin...


...

Gözlerim yollara koşuyor şimdi

...

Nadasa çekilmiş düşüncelerimin
Girdabında
Kaybolup duruyorum yokluğunda
Ucu görünmeyen satırlar eşlik ediyor
Uykunun karanlığında düşlerime

...

yağmur ince ince yağıyor;
saçlarına sarı düşmüş ağaçların,
sonbahara gebe — ölüyor her şey.
Bu ne müthiş manzara;
ben gibi, benden biri gibi.

...

-I-

/ Yazılmamış bir mektup hükmünde/

Yine sabah oldu

...

-I-

/ Yazılmamış bir mektup hükmünde/

Yine sabah oldu

...

dünya yerinde duruyor sanıyorlar,
oysa ben
zamanın dışına düştüm.
Günler yürüyor,
ben bekliyorum...

...