Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"BİR GÜN ERCİYES’TE" isimli şiir 6.10.2018 23:18:11 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Yakılacak meşale dikilecek tuğlar. Sona erecek yaslar, son bulacak yuğlar. O gün yüzler gülecek, ruhlar hep dinecek, Silinecek gözümüzdeki son buğular…
Bütün doruklara kurulacak otağlar. Nice başbuğlar ağırlayacak otağlar. Hanlar, beyler çıkıp gelecek dört bir yandan, O gün gururlanacak, başı yüce tağlar…
Buluşacak tüm boylar, berkişecek bağlar. Tarihe, ordan seslenecek Nafiz Çağlar. O gün; hep imrenecekler Erciyes’e, Turan’a,Türk’e mesken olmuş bütün dağlar…