Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Gelme Üstüme Eylül...!" isimli şiir 23.7.2019 09:45:57 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
adın… Eylül, göbek adın… Hazan. insanlar kışın üşürmüş, ben hep sende üşürüm. ben var ya! ben! ben sende, mutluluğumun mezarını kazarım. deli dalgalar gibi kabarır yüreğim; en hüzünlü, en sitemli, en isyankar şiirlerimi, hep sende yazarım.
gelme üstüme Eylül! anlamıyorum ki; senin bu adreste işin ne? … ne bir uçurtmam kalmış, tellere takılsın, ne de bir sevenim kalmış, beni arasın. ben, yıllardır unutulmuşum! unutulmuşum! … unutulmuşum be! ayvanın sarısından, narın kırmızısından bana ne? bana ne ya! bana ne! …bana ne…
gelme üstüme Eylül! bırak yakamı! ne, saçlarımı dağıtsın deli rüzgarlar, ne de, avuçlarıma dolsun sararmış yapraklar. çık ta git benliğimden, yorgun düşlerime girme…
seni sevmiyor, sevmiyor, sevmiyorum! … seni istemiyor, istemiyor, istemiyorum! …
gelme üstüme Eylül! gelip te, anılarımı yığma pencerelerime… şimdi; unutma zamanı diyorum ve… O’nu unutmaya çalışıyorum…
sakın ha çalma kapımı Eylül! biliyorsun, hiç bir Sonbahar evde yokum. yok! yok! yok! … yokum işte…
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.