Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Eylül" isimli şiir 1.9.2024 15:43:17 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
[ italik ] Eylül akşamlarının hüznüyle Yalnızlığımadır gidişlerim... Dokunmayın titremesin yaprağım Zaten Hazanındayım ben son/baharımın Dalında kurumuş bir yaprağın Son titreşimleri Ha koptu... Ha kopacak...
Yaprağım ayrılırken dalından Ben ağlarken Biliyorum kötü yüzler gülecek Kal desen de faydasız Kopmaya yüz tutmuş Sararmış bir yaprak Daha ne kadar dayanabilir ki kalmaya...
Dalım lal Yaprağımsa sararmış hazanlarının tutsağında Eylül vurmuş bir kez Ben çaresiz İliklerime kadar kurumuş tenimde Sevda yanığı Titremelerimse; Soğuk esintilerinin eseri Dalından kopmak üzereyken ben Yok oluşlarımın son saniyeleri... Mutlu musun?
Bense teline zarar gelir diye Okşamaktan bile korktuğum sen! İşte Tüm zararı ziyanı da götürüyorum giderken Gidişimle özgürsün Hür artık Eylül'ler...
Ben hasretinde baharı beklerken Sen karakışın ayazında tutsak Boranlar fırtınalar esecek Kar Tipi Fırtınalar Üşütecek tenini Üşüyeceksin... Çünkü senin önün kış... Sen! Üşüyeceksin E Y L Ü L Üşüyeceksin bensiz...
Kardelen Çiçeği [ /italik ]
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.