"Ala Köpek" isimli şiir 1.6.2024 01:19:44 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Körpe bir avcıydı işte; Daha süt koksa da ağzı Artık çocukluğunu bırakmıştı, Ala Köpeğin eteklerinde... Daha on beşine varmamıştı belki de Ve görmüştü,yaşamıştı her badireyi, Ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide... Büyük bir avcı olacağına inanmıştı Orhan Ata'nın izinde, gölgesinde... Lakin kaybettikleriyle öğrenmişti her şeyi, Yaprak bile kımıldamayan şu denizin Sisler içindeki karanlık dehlizlerinde...
Umuda yol alan bir tekneydi işte; Kimsesiz bir denizin kucağında, Issız mı ıssız bulutların ardında... Bir kayboluştu sanki Uçsuz bucaksız maviliklerin ortasında... Bir var oluş hikayesiydi onunki, Beyaz bir kutup baykuşunun Ala Köpeğe doğru kanat çırpışlarında... Üç insan can vermişti, Denizin o soğuk, kanlı buhranında... Her şey ne için miydi? Üç insanın kanı can olması gerekti, Acımasızca dalgaların arasında savrulan Şi bizim körpe avcıya...
En sonunda ulaşmıştı Ala Köpeğe; Vuruyordu efil efil arkasından Şu Orhan Ata'nın rüzgarı, Bir güç vardı teknesini sürükleyen Şu Mılgın Aka'nın dalgaları, Bir ışıltı vardı gökkubbede yol gösteren Şu babası Emrayin'in yıldızı... Üç damla kan vurmuştu sahillere denizden Ve sanki içine bir yük gibi oturmuştu, Şu dünyanın dirhem dirhem yalnızlığı... Yaşamıştı,hayatta kalmıştı,lakin; Şu yaşama sevinci dedikleri duygu, Bu kadar mı acımasız olurdu...
Ve bir günün daha sonuna gelirken; Güneş yavaş yavaş çekiyordu Elini ayağını şu kimsesiz deryalardan, Bir gün ışığı daha veda ediyordu Suskun ve yorgun kalmış, Şu Ala Köpeğin yamaçlarından... Geride körpe bir avcı kalıyordu, Yalnızlığın kucağında feryat figan...
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.