Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Lavinya ...( hüzün )" isimli şiir 9.4.2019 09:20:31 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Konuş deme Lavinya sukûtun kölesiyim Kanım dışıma akmaz ketum eder âr beni Darmadağın alfabem dökülür siyim siyim Öksüz kelimelerin tavrı yaralar beni
Konuşursam çiçekler baharda boyun büker Gökyüzü öfkelenir bulut gözyaşı döker Tutunduğum ne varsa yok olur teker teker Agûşuna sığdırmaz artık buralar beni
Silinir sabrın şerhi yarım kalır bu kavga Adım kayıttan düşer hükme vurulur damga Zamanı saklayan kum yayılır dalga dalga Okyanus ortasında çeker sahralar beni
Gönlümün gül yangını hicranıma son adak Külünde yeşerttiğim hüzün günüme ortak Dünlerin can havliyle kaçtığım sokak sokak Devasa gölgelerden saklar ücralar beni
Zilzalimle bölünür bin parçaya dolunay Vurulurken kalbinden içimdeki deli tay Anla Lavinya bu sur aşılmaz kolay kolay Kendime yabancıyken tanır mısralar beni
....
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.