Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Söyleyin Ey Mevtalar" isimli şiir 14.8.2019 23:35:05 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
Selam olsun bizden size ey mevtalar Söyleyin orda herkes için mut var mıdır Ecelle yarım kalır burda hep sevdalar Dünyada yar olmayan orda bize yar mıdır
Kalmadı kırların bayırların rengarenk süsü Gül bahçesinde eksik bülbül ötüşü Çekip alındı toprağın üstünden yeşil örtüsü Söyleyin orda mevsim kış mı ilkbahar mıdır
Fakirin ekmeğini elinden aldık Komşumuz aç iken kuştüyü uykumuza daldık Zalime ses etmedik zulme seyirci kaldık Mezarımız geniş mi bize, yoksa dar mıdır
Vicdan ahlak edep ilim denince tok olduk Nefsimizin yolunda uçtuk, sanki ok olduk Maddeye çalıştık hep manen yok olduk Söyleyin, bizim için hâlâ bir umut var mıdır
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.