Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"zarifçe..." isimli şiir 6.1.2018 23:19:20 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
ruhuma düşen binlerce alevdi gör istedim sadece gör senindi berki kocaman gördüğün yürek şimdi ufacık
parcaları bile senden güzel değil
hani yalnız kalırsan ya icinden konusur biri sendin " o " yeşilin bereki mavinin nuruydun aktın icime gözümü yaktın fark edemedin
şimdi her deniz senin kokunla kaplı
ılık ocağın soğuk rüzgarı gibi kaldım öylece kaldım ucu acık kemerler sonu gelmeyen korkular siyahdan gecemeyen beyaz yıldızlar yorgumdum bir yanımda ağrılar sol yanımda bel kırığı
düştüm öğle yüzümde çoçuksu bir ağıtla
yollar derim cok derin kazılmış bir cukur icinde üc göz aldanışı bir kemikten yalan
ve sayısı olmayan karanlıklar
değmezdi ne suç senin nede günah benim sırmalı kösklerim yoktu sırası geçmiş yüzü sarı bir kader mahkumu yıllar düşün
ölümü özlemekte ayıp değil şimdi kölemen körlüğümde hatta kedilerin sokakları bile özgün
sevgimle kal büyüsün yalnızlığım
mutlu yaşa hayat bildiğin gibi " adil "
değil.
. . .
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.