Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"GAZ LAMBASI" isimli şiir 8.10.2018 00:48:08 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
[ italik ] Bazen sen hiç bir şey yapmazsın Keder gelir dokunur gizlice
Bir köşede öylece sessizce dururken Dile gelir içi Ah vefa bu mu der gibi
İs tutmuş camında parmak izleri Sönmüş alevi Tutar ellerinden birden Değer yüreğinin en hassas anlarına
Aydınlanır o karanlık oda ince fitil ışığıyla Yitirilmiş gülüşler, yitirilmiş umutlar daha bir çok yitirişle Sıralanır hepsi bir bir etrafına Burnunda tanıdık o gaz kokusu Yanı başında çalan zalim zaman
Uzun bir unutulmuşluk muydu bu Hazan mevsiminde ışıldayan bahar dalı gibi Köhne bir ev ve içinde kaç ah! gizli Kaç iç çekiş Kaç tanıdık yüz
Aynı oda, aynı eşyalar Duvarda asılı duran resimler Şimdi, şimdi nerelerdeler Nerede bıraktık o loş geceleri, sevinçleri Nerede bıraktık kurduğumuz hayalleri
Yüreğimizin kanayan gergefinde Özlemler dokunurken Ne farkımız var Köşede duran unutulmuş gaz lambasından
Gönlün canında ince alevin isi Üzerinde parmak izleri bir kez daha dokunur Okul yolundan dönen çocukluğumu beklerken boşa Anılar uçuşur göçebedir artık kokular
Kızıl gün gibi batarken bir akşam vakti Unutulmuşluğu beklemek O son üfleyişle bir daha yanmamak üzere Güle güle ... Işığını maziye gömmüş gaz lambası
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.