Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Endişe" isimli şiir 1.9.2024 17:47:33 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
kalbimde kazı yapan bu sancıyı isminin verildiği sokağınıza terk ettim yüzünde’n aşk çalan bir şarkıyı üzerine örttüler daha reşit değilken sallandığım beşikte göğsünde dicle emziren mevsimler devirmiştim
zap suyu serinliğiydi nefesim ikiye bölünmüşüm insan soyunda sabrımı ısıranlara kaptırdım hüviyetimi içi boşaltılan mezarın derinliğinde yok edilen cumartesiyim
rüzgârın ritmine kapılan hayallerde emanet sevinçler salmıştım uzaklara meksikalı köylüye özendiğim olmuştu vaktiyle oysa demire şiir söyleten kawa’nın elleriydi geçmişim ateşe sarıldığım kadardı yanmışlığım biraz ondan biraz da sevdanın kudretinden eğilip bükülmüşüm...
orkide kokusu sinen ciğerlerimden hep seni öksürdüm. ölürdüm sen içimden düştükçe parçalar halinde taştım dünyanın dışına kentlere yayılan yalnızlıkların arasından gözlerine nişan alıyor kimsesizliğim
-beni sadece sen uyut bakışlarındaki çukurda…-
Cömert Yılmaz
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.