Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"çentik" isimli şiir 24.7.2017 01:15:05 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
gözlerim çivili düş yazdığım zemin serçe kuşu elimde/ camımda yağmur titreği donuyor ansızın aşklar gibi mesela dirilip kendimden öpsem ölüleri korkuyorum uzattığımda elimi üst katta kayan yıldız nasıl da yakın göğüm.
-Asminler konuşurken büyür özlem-
hangi vaktin gecesidir kendini suya salan rüzgar çentik atar sel/sel düş ve çocuklar
yüzümün yere değdiği yerde kabuklarını soyunca zamanın damlar sular yavaş yavaş susamaktan... ağzımın kıyılarına konan şah coşkusunu yorar taşar her yerde sabır
yılgınlık çırılçıplak
ne çok şeyi kendime benzetiyorum ruhumdan akan nasıl benzer ki kül e
.......
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.