Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Son Mektup" isimli şiir 28.3.2017 09:24:18 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
İnan bunlar gönül zorum Son mektubu yazıyorum Yaparlarsa farklı yorum Eskilerden kalmış dersin * Hiç gösterme eski resmi Zarfta varsa Erdal ismi Bilmiyordu! Adresimi Bilmem nerde almış dersin * Hüzünlenme ne kaldı de Çok! Eski bir masaldı de Sel, kayadan ne aldı de Artık olan olmuş dersin * Zaten yarım, ya da "az"ım Hep kaleme geçti nazım Bilesin ki bu el yazım… İsimsiz de salmış dersin * Her şey yalan ölmek asıl Yıllar sonra bu son fasıl Sorarlarsa… Niye nasıl Çok sadık bir kulmuş dersin * Ağlama hiç, mağrur durup Sonradan gel beni sorup Mermer taşlara oturup Eski bir dost! Ölmüş dersin *
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.