Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
"Beyan" isimli şiir 1.1.2019 20:31:20 Edebiyatdefteri.com Web Zamanında Edebiyatdefteri.com Sunucularına Yüklenmiş/Güncellenmiştir.
Edebiyatdefteri.com sunucularına yüklenen veya güncellenen şiirler web zaman damgası ile işaretlenir. Web zaman damgası ile işaretlenen şiirleri sertifika zamanında yer alan bilgilere göre doğruluğunu taahhüt eder.
Detaylı Bilgi İçin Tıklayın.
çocukların ağzından topladım adını sesime dokunan baharınla dilim çiçekler açmakta
ateş istemeye gelen newroz’u bakışlarına hasret kaldığım kıvılcımlarla tutuşturdum vaktine yetişen aşkın harıyla yandı sensiz geçen günlerimin yorgun kederi
[ikiyanayasla]-dip boyası gelmiş acıları-[/ikiyanayasla] fırat’ın kırmızı suyuna bulayalı çok oldu yamacında olağanüstü güz yaşları barındıran cudi’den göç ettiğimi kimseye söylemedim bunu ilk sen biliyorsun ilk kez sana verdim nuh’tan aldığım selamı
bakışlarım kendini ele vermeden önce yalnız sana ihbar ettim aşka düşen yanımı
aklıma jilet atıp ortaya döktüler bütün düşüncelerimi hepsinde biraz sen buldular şaşırmadım şaşkınlıklarına seni anmadığım her anı yok saydığımı hiçbiri bilmiyordu
öykümün en gizli yerinde gülüşüne doğru uzanan yola saptığımı çehremi saran kara bulutlardan saklı tuttum alnının değdiği secdeye üç defa kalbimi yoklayarak bıraktım duygularımı
dualarından öperek bir dilek de ben iliştirdim yanına
-ona iyi bak/aşk ile…-
Cömert Yılmaz
Sitemizde daha iyi hizmet verebilmek için sitemizde çerez kullanılmaktadır.